Wt/zea/kreukel

< Wt‎ | zea
Wt > zea > kreukel

ZeêuwsEdit

 
'n Levende kreukel of krukel in z'n 'uusje.

EtymologieEdit

  1. (vouwe etc.) Van kreuke, uut 't Middelnederlands croken mee spontaone palatalisaotie. Meschien verwant mee Oudiers gruc 'rumpel' en af te leien van d'n Indo-Europese wortel *ger- draoie.
  2. (slekke) Over 't Picardisch en Middelfrans caracol uut 't Spaons caracol '´uusjesslekke'. De vurmen mee aele- etc. an 't begin bin 'n raesel; waer-at dat elemènt vandaene kom weêt gin mèns.

OmschrieviengeEdit

kreukel meêstentieds m

  1. Vouwe in buugzaeme, dunne diengen as stof of papier, voraol oeneer die nie gewenst is
  2. Plooie in 't gezicht, rumpel
    • ´k Moete nog veertig ore en ik kriege noe a kreukels in me wezen.
  3. Eetbaere zeêslekke, Littorina littorea.
    • Mee Paesen aete me altied kreukels.
  4. Kleên mènsje, dikkels 'n kind
    • Wat 'n lief kreukeltje eej!

UutspraekEdit

[ˈkrøkɤl]

VerbugiengeEdit

meêrvoud kreukels, verkleinwoord kreukeltje

afleiienge

kreukele

DialectvariantenEdit

vouwe
slekke

UutdrukselsEdit

  • Bie/Op 'oôg waeter kreukels gae zoeke, nie 'elemaele goed bie weze (of gewoon diengen doeë die-a nie kunne); ok: D'r is t'r eên om kreukels, Die gae kreukels zoeke
  • As 'n kreukel in mekaore zitte, vreêd krom zitte

SaemenstelliengenEdit

VertaeliengenEdit

BronnenEdit

  • Dr. Ha.C.M. Ghijsen (red.), Woordenboek der Zeeuwse Dialecten. Van Velzen, Krabbendieke, 1964, ¹⁰1998: blz. 6-7, 495-6
  • K. Fraanje c.s. (red.), Supplement Woordenboek der Zeeuwse Dialecten. Van Velzen, Krabbendieke, 2003: blz. 151
  • Etymologiebank
  • Dr. Frans Debrabandere (red.), Zeeuws etymologisch woordenboek. De herkomst van de Zeeuwse woorden. Uutgeverie Atlas, Amsterdam/Antwerpen, 2007: blz. 40