Wt/zea/slao

< Wt‎ | zea
Wt > zea > slao

ZeêuwsEdit

EtymologieEdit

Ziet bie slae. 't Goereêse slao is, net as gao en stao, 'n uutzonderienge op de regel dat 'n (in'eêmse) lange a nae vôren oor g'aeld.

OmschrieviengeEdit

slao

UutspraekEdit

[slɑː], [slɒː]

Opmerkienge: 't Goereêse werkwoôrd slao is altoos sterk gerond.

VerbugiengeEdit

VervoegiengeEdit

infinitief slao
gerundium te slaon
tegewoordigen tied ik slao wiele slao
jie slao(t) joele slao
hie slao(t) heurle slao
flejen tied ik, jie, hie sloog wiele, joele, jeurle sloge
gebieënde wieze slao(t)
onvoltoôid deêlwoôrd slaonde
voltoôid deêlwoôrd heit esloge

UutdrukselsEdit

Ziet ok slae#Uutdruksels.

  • Gao je weig of ik slao je weig!, spotzinnetje daemee (veraol) Flakkeenaers de Goereêërs en 'ulder dialect belachenlijk maeke.

Aore vurmenEdit

werkwoôrd
zelfstandig naemwoôrd

Aore spelliengenEdit

allêne van 't werkwoôrd

VertaeliengenEdit

Ziet bie slae.

BronnenEdit

  • Dr. Ha.C.M. Ghijsen (red.), Woordenboek der Zeeuwse Dialecten. Van Velzen, Krabbendieke, 1964, ¹⁰1998: blz. 870
  • Lo van Driel, Taal in stad en land: Zeeuws. Sdu Uitgevers, D'n 'Aegt, 2004: blz. 33