Wt/zea/moer

< Wt‎ | zea
Wt > zea > moer

ZeêuwsEdit

EtymologieEdit

moeder: Over Middelnederlands moeder en Oudnederlands muoder van Oergermaons *mōder. Uutendelienge van Oer-Indo-Europees *méh₂ter. Ei in naebie aolle taelen cognaoten, te vee om d'r 'ier op te noemen. Moer is de gewone ontwikkelienge van dit woôrd. 't Tweêliengwoôrd moeder wier pas laeter truggeleênd uut 't Nederlands.

turfachtig drasland: Over Middelnederlands moer en Oudnederlands muor van Oergermaons *mōra, ablaut-bievurm van *mari 'zeê' (waevan ok 't Zeêuwse meêr komt).

OmschrieviengeEdit

moer v

  1. moeder, bie mensen ruug
  2. wuufjesknien, moere
  3. moerslief, orgaon in vrouwelijke zoogbeêsten daerin de vrucht groeit
  4. moerplante/moerknol, poôtgroente (aerepel, asperge) daeruut nieuwe groentes moete groeie
  5. moeras, laegleiend slikachtig veenland in deze zin m

UutspraekEdit

[muːr]

VerbugiengenEdit

moers, moeren meêrvoud, moers genitief (ziet onder), moertje verkleinwoord

UutdrukselsEdit

  • Z'is net d'r moer, z'ei aolle slechte diengen van d'r moeder georve (noôit bie goeie diengen gezeid)
  • Loôp nae je moer!, loôp nae d'n duvel
  • Nae z'n moer weze, kapot weze (veraol van diengen gezeid)
  • ʼt Is eên moers kind/joenk, 't maek nie uut, 't is aollemaele 'tzelfde
  • De moer uutkrue, 't moerslief d'ruutpesse (van koeien gezeid)
  • Z'n moer komt uut, De koeë prest z'n moerslief d'ruut

SaemenstelliengenEdit

VertaeliengenEdit

BronnenEdit

  • Dr. Ha.C.M. Ghijsen (red.), Woordenboek der Zeeuwse Dialecten. Van Velzen, Krabbendieke, 1964, ¹⁰1998: blz. 597