Wt/zea/staè

< Wt‎ | zea
Wt > zea > staè

ZeêuwsEdit

EtymologieEdit

Ziet bie stae.

OmschrieviengeEdit

staè

  1. westelijk Zuud-Beveland: d'n infinitief en wat persoônsvurmen
  2. oôstelijk Zuud-Beveland: allêne de persoônsvurmen

UutspraekEdit

[stɪː]

VervoegiengeEdit

infinitief staè(n)
gerundium te staèn
tegewoordigen tied ik staè, sti oôns staè(n)
jie staè(t), sti(t) (staè) julder staè(n)
'ie staè(t), sti(t) 'ulder staè(n)
flejen tied ik, jie, 'ie stoeng, stieng oôns, julder, ulder stoengen, stiengen
gebieënde wieze staè(t), sti(t)
voltoôid deêlwoôrd ei estaè(n)
Ziet vò details en verschillen tussen de Zeêuwse dialecten 't artikel Zeêuwse grammaotica op Wikipedia.

DialectvariantenEdit

Aore spelliengenEdit

  • stî, stêê Woordenboek der Zeeuwse Dialecten
  • stea (gin standaerdspellienge)
  • steê (af te raejen)

VertaeliengenEdit

Ziet bie stae.

BronnenEdit

  • Dr. Ha.C.M. Ghijsen (red.), Woordenboek der Zeeuwse Dialecten. Van Velzen, Krabbendieke, 1964, ¹⁰1998: blz. 921