Wt/zea/sterve

< Wt‎ | zea
Wt > zea > sterve

ZeêuwsEdit

EtymologieEdit

Ziet bie sturve.

OmschrieviengeEdit

sterve werkwoôrd

UutspraekEdit

[ˈstærəvə]

VervoegiengeEdit

infinitief sterve(n)
gerundium te sterven(e)
tegewoordigen tied ik sterf oôns sterve(n)
jie sterf(t) (sterve) julder sterve(n)
'ie sterf(t) 'ulder sterve(n)
flejen tied ik, jie, 'ie storf, sturf, stierf oôns, julder, 'ulder storve(n), sturve(n), stierve(n)
gebieënde wieze sterf(t)
onvoltoôid deêlwoôrd stervende
voltoôid deêlwoôrd is (g)estorve(n), (g)esturve(n)
Ziet vò details en verschillen tussen de Zeêuwse dialecten 't artikel Zeêuwse grammaotica op Wikipedia.

DialectvariantenEdit

  • sturve, sturven, ouwerwesse vurm, 'ier en dae nog op d'Eilanden
  • sterven in Zeêuws-Vlaendere en op oôstelijk Zuud-Beveland

VertaeliengenEdit

Ziet bie sturve.

BronnenEdit

  • Dr. Ha.C.M. Ghijsen (red.), Woordenboek der Zeeuwse Dialecten. Van Velzen, Krabbendieke, 1964, ¹⁰1998: blz. 961


EtymologieEdit

Ziet bie sturve.

OmschrieviengeEdit

sterve werkwoôrd westelijk

UutspraekEdit

[ˈstæ¹ʁ(ə)və], [ˈstæ¹r(ə)ve]

VervoegiengeEdit

ster.ve (Mestrichts)
tegewoôrdigen tied iech sterf veer sterve
diech störfs geer sterf
heer, zij, het störf zij sterve
flejen tied iech storf veer storve
diech storfs geer storf
heer, zij, het storf zij storve
gebieënde wieze ster.f sterf
voltoôid deêlwoôrd is gestorve
onvoltoôid deêlwoôrd ste.rvend
gerundium ste.rventere
sterve(n) (Montforts)
tegewoôrdigen tied ich sterf veer sterve(n)
doe störfs geer sterf
hae, het, det störf zie sterve(n)
flejen tied ich stórf veer stórve(n)
doe stórfs geer stórf
hae, het, det stórf zie stórve(n)
gebieënde wieze sterf sterftj
voltoôid deêlwoôrd is gestórve(n)
onvoltoôid deêlwoôrd stervendj
participium gesterve(n)

VariantenEdit

BronnenEdit

  • Pol Brounts e.a. (red.), De Nuie Mestreechsen Dictionair. Veldeke-Krink Mestreech, Mestricht, 2004: blz. 44, 263
  • Dr. P. Bakkes, Mofers Waordebook. Stichting Mofers Waordebook, Montfort, 2007: blz. 347