Wt/zea/vent

< Wt‎ | zea
Wt > zea > vent

ZeêuwsEdit

EtymologieEdit

Van Middelnederlands vent(e) 'man, 'eld', veddere etymologie onbekend. Gesuggereêrd is 'n verkortienge van vennoot, of van 't Oud'oôgduutse fendo 'voetsoldaot', mae mee aollebei bin d'r zwaere problemen.

De vurm vent is in vee gebieden beïnvloed deu 't 'Oôg-'Ollands; de verwante vurmen veint en vint moete vroeger meêr verspreid gewist weze.

OmschrieviengeEdit

vent overaol, op Goereê nae

  1. man (manskaerel)
    • In 't biezonder 'n volwasse manskaerel
      • Mee 21 bin je 'n vent en krieg je 't volle loon
  2. man (echteman)
  3. lillijke vent, kwaeie man of spoôkachtige verschienienge, veraol gebruuk om kinders ergest bie weg t'ouwen

Opmerkienge: 't Woôrd vent ei in 't Zeêuws gin slechten bieklank, zòas tat in 't burgerlijk 'Ollands wè zò is.

UutspraekEdit

[vænt], [va(ː)nt]

VerbugiengeEdit

venters, venten (op Flakkee), venden (Krunege) (venders Land-van-'Ulsters) meêrvoud; ventje verkleinwoord

SaemenstelliengenEdit

UutdrukselsEdit

  • Vintjes van papier en strope, venters van niks
  • Ventje op de stinge, pop op de stinge, bie 't gaoischieten
  • Spoken en lillijke venters

DialectvariantenEdit

Ontlêniengen in aore taelenEdit

  • fènt Sranantongo (kan ok uut 't Nederlands komme)

VertaeliengenEdit

Ziet bie man en lillijke vent

BronnenEdit

  • Dr. Ha.C.M. Ghijsen (red.), Woordenboek der Zeeuwse Dialecten. Van Velzen, Krabbendieke, 1964, ¹⁰1998: blz. 1038-9
  • Nicoline van der Sijs (2015, saemenstellienge), Uitleenwoordenbank bie 't trefwoôrd 'vent'