Wt/zea/smiete

< Wt‎ | zea
Wt > zea > smiete

Zeêuws

edit

Etymologie

edit

Over Middelnederlands smiten 'goôie', maer ok 'mee kracht raeke' (vergliek Iengels smite) van Oergermaons *smītaną. Oôrsproenkelijke beteikenisse nie zeker; buten 't Germaons gin verwanten, awast is 't nae de vurm wè 'n typisch Indo-Europees erfwoôrd (*(s)meid-?).

Omschrievienge

edit

smiete

  1. (nie vreêd gebrukelijk) mee geweld goôie
  2. (verouwerd), 't graen gêsele ('n biezondere menier van dossen) Zuud-Bevelands

Uutspraek

edit

[ˈsmitə]

Vervoegienge

edit
infinitief smiete(n)
gerundium te smieten(e)
tegewoordigen tied ik smiet(e) oôns smiete(n)
jie smiet (smiete) julder smiete(n)
'ie smiet 'ulder smiete(n)
flejen tied ik, jie, 'ie smeet oôns, julder, 'ulder smete(n)
gebieënde wieze smiet
onvoltoôid deêlwoôrd smietende
voltoôid deêlwoôrd ei (g)esmete(n)
Ziet vò details en verschillen tussen de Zeêuwse dialecten 't artikel Zeêuwse grammaotica op Wikipedia.

Dialectvarianten

edit
  • smieten in Zeêuws-Vlaendere en op oôstelijk Zuud-Beveland

Vertaeliengen

edit

Ziet bie goôie en gêsele.

Bronnen

edit
  • Dr. Ha.C.M. Ghijsen (red.), Woordenboek der Zeeuwse Dialecten. Van Velzen, Krabbendieke, 1964, ¹⁰1998: blz. 887


Etymologie

edit

Ziet bie Zeêuws.

Omschrievienge

edit

smiete werkwoôrd Centraol-Limburgs

Uutspraek

edit

[ˈsmiː¹tə], [ˈsm̥iː¹te]

Vervoegienge

edit
smie.te (Mestrichts)
tegewoôrdigen tied iech smie.t veer smie.te
diech smits geer smet
heer, zij, het smit zij smie.te
flejen tied iech smee.t veer sme.te
diech smee.ts geer smee.t
heer, zij, het smee.t zij sme.te
gebieënde wieze smie.t smet
voltoôid deêlwoôrd heet gesme.te
onvoltoôid deêlwoôrd smie.tend
gerundium smie.tentere
smiete(n) (Montforts)
tegewoôrdigen tied ich smiet veer smiete(n)
doe smiets geer smietj
hae, het, det smietj zie smiete(n)
flejen tied ich smeit, smeet veer smete(n)
doe smeits, smeets geer smeetj
hae, het, det smeit, smeet zie smete(n)
conjunctief ich smeet veer smete(n)
doe smeets geer smeetj
hae, het, det smeet zie smete(n)
gebieënde wieze smiet smietj
voltoôid deêlwoôrd haet gesmete(n)
onvoltoôid deêlwoôrd smietendj
participium gesmiete(n)

Varianten

edit

Bronnen

edit
  • Pol Brounts e.a. (red.), De Nuie Mestreechsen Dictionair. Veldeke-Krink Mestreech, Mestricht, 2004: blz. 258, 40
  • Dr. P. Bakkes, Mofers Waordebook. Stichting Mofers Waordebook, Montfort, 2007: blz. 335