Wt/zea/bark

< Wt‎ | zea
Wt > zea > bark

Iengels

edit

Etymologie

edit
(schosse)

Over Middeliengels bark van Oudiengels barc, wat 't geleênd ei uut Oudnoôrds bǫrkr van Oergermaons *barkuz. Dienkelijk verwant an berk.

(blaffe)

Over Middeliengels barken enz. en Oudiengels beorcan van Oergermaons *berkaną. Uutendelienge van d'n Indo-Europese wortel *bʰerg- 'lewaoi maeke', uutgebreide vurm van *bʰer- 'zoeme'.

Omschrievienge

edit

bark

  1. zelfstandig naemwoôrd schosse
  2. werkwoôrd de schosse afpelle
  3. werkwoôrd blaffe(n)
  4. zelfstandig naemwoôrd 'n blafje

Uutspraek

edit
  • [bɑːk] Bris-Iengels
  • [bɑɹk] Amerikaons-Iengels

Verbugienge

edit

barks meêrvoud

Vervoegienge

edit

barks derde persoon ienkelvoud, barking tegenwoôrdig deêlwoôrd, barked flejen tied en voltoôid deêlwoôrd