Wb/skr/ݙوہڑے خواجہ فرید

< Wb‎ | skrWb > skr > ݙوہڑے خواجہ فرید

خواجہ غلام فرید دے ݙوہڑے

1

وݙڑے ویلے اٹھی کے سئیاں ساز وضو بیٹھیاں گھبکاون سیں ٹھہاون ۔

تے جڑ جڑ لانون میل مخن پینݙیاں ݙولے ݙین سوغات چلاون ۔

میں جیہیاں بدکار نکمیاں یار فرید اودیاں در در نوٹ بھنواون ۔

ازلوں بھاگ تنھاں دے متھے جیہڑیاں سیج تے یار مناون ۔

2

اݙّ وے کاگا کالیا توں تاں چھݙّ اساݙی بیر ۔

توں تاں بیٹھاں کردا ہے باتیاں مینݙے انلڑے زخم ن چھیڑ ۔

تینوں کٹّ کٹّ گھتساں چوریاں توں تاں منگی دوائیں ݙھیر ۔

فریدہ اݙینا ربّ کرے چلے ونجو مدینے دی سیر ۔

3

ساون ماہ سوہیلا آیا تے ونجارے گھمے پئے ݙیون مساگ دے ہوکے ۔

اوہ مساگ خرید کرن جنہاں دے پلے رقم روکے ۔

اوہ کی ملن مساگ کرماں دیاں ماریاں جہڑیاں سیج تے ستیاں رو کے ۔

یار فریدہ چل وطن چلاہیں کیوں لائی پردیس وچّ جھوکے ۔

4

یار رجھاون سکھ وے ملاں بیاں سٹّ گھت سب دلیلاں ۔

عشقَ مزازی تے مشکل بازی کم نہیں بخیلاں ۔

سر تے بھڑکے ݙھانݙ ہجر دا او وی سمجھی ٹھنݙیاں ہیناں ۔

یار فرید جتھاں اکھیاں لگیاں اتھ حاجت نہیں وکیلاں ۔

5

مفت خرید کرے کوئی عصا کوں تے حالَ ݙیوے سجناں دا ۔

جےَ ݙہاڑے دے سجن لݙّ سدھائے ویندا زوف اندر کوں کھاندا ۔

سے ملماں پٹیاں بنھ بنھ ہٹیاں تے زخم کھڑا چچلاندا ۔

باجھوں پیر فریدن یار دے ساݙی عدن کوئی نہیں لاہندا ۔

6

عشقَ تینݙے دی نہر وگے کئی طریاں کرماں والڑیاں ۔

کئی کوجھیاں لنگھ پار گئیاں تے روون شکلاں والڑیاں ۔

شکلاں ݙیکھ ن بھلیں باہروں چٹیاں تے اندروں کالڑیاں ۔

یار فرید چا بھال بھالے عیباں والیاں دے متھے لالڑیاں ۔

7

ازلوں ݙاج ݙھیاون امڑی اکھیں نیراں نیراں ۔

زیرا پار لویرا کیتا ایہناں کوٹ مٹھن دیاں تیراں ۔

لوک آکھن ہیر رانجھن دی مے پیر فرید دی حیراں ۔

باجھوں پیر فریدن یار دے مینݙیاں کون لہم دل دھیراں ۔

8

چاچڑ وانگ مدینہ جاتم اتے کوٹ مٹھن بیت اﷲ ۔

رنگ بنا بے رنگی آیا کیتم روپ تجلا ۔

ظاہر دے وچّ مرشد ہادی باطن دے وچّ اﷲ ۔

نازک مکھڑا پیر فرید دا سانوں ݙسدا وجا اﷲ ۔

9

وقت جنازے میاں رانجھا مینݙیاں آپ پڑھائیں تکبیراں ۔

اس ویلے میں جیندی ہوساں کرکے کفن لویراں ۔

لیراں دی بہہ کفنی سیواں رلاں حالَ فقیراں ۔

حساب کتاب مینݙا رانجھا لیسی کجھ حاجت نہیں نکیراں ۔

10

خدا خدا بھی سندے ہا سے ݙیکھن دے وچّ آیا ۔

انی تے من انی بن آپ نبی فرمایا ۔

رانجھڑے راج انوکھے سانوں ماہی ہے سمجھایا ۔

نازک وی دل لٹن کارن بن پیر فرید ن آیا ۔

11

گھر گھر دے وچّ دھماں پئیاں حسن رنجھیٹے یار دیاں ۔

کئی حیراں وچّ جھنگ کرلاون جہڑیاں ہونو تن وار دیاں ۔

کئی سسیاں رلیاں وچّ تھلاں دے جہڑیاں طالب ہن دیدار دیاں ۔

کئی سوہنیاں ݙبیاں وچّ نے چنچل دے مہینوال دا ناں پکار دیاں ۔

12

روز اضل دی در دلبر دی قیمت عشقَ غلامے ۔

تانگ تنگیدی کانگ اݙیندی روواں صبح و شامے ۔

ن کوئی خط دلدار دا آیا ن قاصد پیگامے ۔

آخ فرید دل دردوں ماندی ہن مٹھڑی بیارامے ۔

13

عشقَ مزاجی نور حجازی بوس کنار دے تمیں بیا کیا کم اے ۔

دھواں لاؤں یار دے در تے گالڑاں ہݙّ تے چمیں بیا کیا کم اے ۔

دل وچّ سوز ہزار دکھاں دے مار مکایا غمیں بیا کیا کم اے ۔

آکھ فرید میں جوگن بن تے پھرساں ابھے لمیں بیا کیا کم اے ۔

14

سنجڑی قسمت ن یار آیا تے پئیاں خبراں دل دیاں ۔

اکھیاں نیر برسات ساون دی جویں نہراں چلدیاں ۔

درد فراق تے سوز ہجر دے پئی وچّ کٹھالے گلدیاں ۔

آکھ فرید ربّ خوشیاں ݙیوے اجاں منجھاں ن پئیاں ٹلدیاں ۔

15

سرخی کجلا ناز نہوڑے ساکو ول ول خون کریندے ۔

کیتا قید محبت ساکوں چا دلبر منہ لوکیندے ۔

سوزوں سوز تے درد پکاراں ن دلبر گل لیندے ۔

آکھ فرید ہن میں مٹھڑی کوں کیوں ݙیس پردیس رلیندے ۔

16

ہر ویلے تانگھ دلبر دی رو رو کاگ اݙاراں ۔

فالاں پاواں قاصد بھیجاں تھی گیا حالَ بیماراں ۔

یار باجھوں ہن جیون کوڑے اندر درد ہزاراں ۔

غلام فرید میں روواں ایویں جویں وچھڑی کونج قطاراں ۔

17

ہکّ ہکّ ناز دلبر دے ساکوں کیتا چا خریدے ۔

رخ دلبر دا ساݙے واسطے چاند مبارک عیدے ۔

دلبر کول آکھیندے وسم پھرہت مہج مزیدے ۔

باندا بردا تیں دلبر دا ہردم غلام فریدے ۔

18

کجلے سرخی مار مکایا چا دلبر دلڑی لٹی ۔

نین اویڑے جادوگر ہن پئی نازاں دی کٹھی ۔

آرام تمام گیا کائی ایجھیں برچھی عشقَ دی چھٹی ۔

یار فرید آ سمبھالے کرے ہار سنگار ول مٹھی ۔

19

اکھیں ساݙیاں قدم تساݙے 

بدھی وفا دی قسم خدا دی ۔

سینہ ساݙا سیج تساݙی 

لیٹ سوہنا دل آہ دی قسم خدا دی ۔

جندڑی جان حوالے کیتم 

جانی جمدیں لادی قسم خدا دی ۔

آکھ فرید ول سانگے تھیون 

حاصل فرحت ضیاع دی قسم خدا دی ۔

20

لکھ لکھ واری صدقے تھیواں دلبر یوسف ثانی ۔

دل دا مہرم راز اساݙا زند کراں قربانی ۔

ݙے دیدار لاچار پھراں میں لائیو ہجر دی کانی ۔

یار فرید نوں مل ہکّ واریں حیران پھراں دل جانی ۔

21

اݙّ ونج کانگا در سجناں تے اج دلڑی مونجھی ماندی ۔

فالاں پاواں نیر وہاواں کئی دل دی خبر ن آندی ۔

انتظاری بے قراری دل جدائی ن سہندی ۔

یار فرید آوم ہکّ واری وتاں کونج وانگے کیرنے کردی ۔

22

بٹھّ پیا سرمہ سرخی کجلا بٹھّ پیا ہار سنگارے ۔

سنگیاں سئیاں نت ستاون ما پیو ویرن مارے ۔

سے سے منتاں زاریاں کیتم رہندا یار بیزارے ۔

آکھ فرید یار نے رولیا ہن رونوں نال وپارے ۔

23

دلبر آوے چا گل لاوے مٹھی ہردم منگدی دوائیں ۔

قسمت بھیڑی ݙتڑے رولے نکلن دردوں آہی ۔

کہیں گھڑی آرام ن آوے روندی سنج سباہیں ۔

آکھ فرید ن کہیں دے شالہ نکھڑن یار کݙاہیں ۔

24

دلبر آوے چا گل لاوے مٹھی ہردم منگدی دوائیں ۔

قسمت بھیڑی ݙتڑے رولے نکلن دردوں آہی ۔

کہیں گھڑی آرام ن آوے روندی سنج سباہیں ۔

آکھ فرید ن کہیں دے شالہ نکھڑن یار کݙاہیں ۔

25

قسم خدا دی در دلبر دا ہرگز چھوڑ ن ویسوں ۔

انشائلا جیندیاں تائیں پوری توڑ نبھیسوں ۔

دلوں بجانو جندڑی صدقے اصلوں فرق ن پیسوں ۔

آکھ فرید ہاں خاک قدماں دی تھی غلام جلیسوں ۔

26

درداں ماری رو رو ہاری نہیں پئے آندے دوست دلیندے ۔

جویں دلبر میں نال کیتی اویں دشمن ن کریندے ۔

سنجر تھل، حبل دے وچّ کیوں ول ول رولے ݙیندے ۔

یار فریدہ منگاں دوائیں ن نکھڑن یار کہیندے ۔

27

موسم ساون روہی وٹھڑی ٹوبھا تار متاراں ۔

مال مویشی بکریاں گائیں چھڑ دیاں تھی قطاراں ۔

گھنݙ سہاون دل کوں بھاون نکلن سوز تواراں ۔

ہک یار فرید دم نال ہووے کیوں دردوں درد پکاراں ۔

28

روہی وٹھڑی تتڑی مٹھڑی ٹر پوساں پیر پیادی ۔

اچڑے ٹبڑے ہن کوہ طور تے دل کوں فرحت زیادی ۔

ونج دلبر دے قدمیں ݙھیساں تے بدھی پریت وفادی ۔

گٹھڑی ازج نیاز فریدہ پریتم جمدی لادی ۔

29

وقت تہجد کئی سوہاگنی مٹیاں بہہ گھبکاون ۔

لا الا الّ للا ݙے ضرب مکھن کوں چاون ۔

پکڑ دامن پیر مناندا کھیر دی جاگ جگاون ۔

غلام فرید پیر کامل باجھوں وچّ غفلت ݙدھّ پٹھاون ۔

30

عشقَ مجازی راز دی بازی ایہو عشقَ اعلیٰ نورِ ۔

بٹھّ پئی دنیاں دولت سوکت ساکوں عشقَ منزورے ۔

حسن پرستی مہز عبادت دل بے وسّ مجبورے ۔

غلام فریدہ سمجھن عارف دراصل حقیقت دورے ۔

31

سنجڑی روہی دل نوں موہی پھردی کملیاں وانگے ۔

یار مٹھی دا نظر ن آدا ݙیکھاں حالَ دے لانگھے ۔

نظر مہر دی دلبر بھالے روہی پندھ اڑانگے ۔

غلام فرید یار ملم ہن رب جوڑے چا سانگے ۔

32

ٹوبھے اساݙے دل کوں بھاون کھپ جھوپڑ خوش جائیں ۔

لاݨی پھوڳ کرڑے کنݙا بوئیں کترن عطر ہوائیں ۔

روہی گلزار ݙسیجم دل کوں لکھ لکھ چائیں ۔

آکھ فرید دل دلبر لٹڑی ن تھیساں دور کݙاہیں ۔

33

منجھ مزید شہید ہمیشہ دلبر ݙتڑے رولے ۔

بھلّ ڳئی سرخی کجلا ساکوں ہجر کنوں تن کولے ۔

کپڑے میلے لیر کتیراں رل ڳئے بوچھن چولے ۔

اے جندڑی قربان فریدہ اجے خل ہسّ یار چا بولے ۔

34

بٹھّ پئی سرخی بٹھّ پیا کجلا بٹھّ پیا ہار سنڳارے ۔

کیا دھاواں تے پھل پاواں دڑی درد پوکارے ۔

سے جتن سے حیلے کیتم ن ملم سانول یارے ۔

یار فرید کوں کہندی مرساں جگ ݙسدا دھوآں اندھارے ۔

35

ہکو علف کافی ملاں بے دی غرض ن کائی ۔

اول آخر ظاہر باطن نال علف دے لائی ۔

ن ݙے ݙر کے علف کوں پھڑکے رمز علف سمجھائی ۔

غلام فرید دل علف لٹی واہ میم کیتی رشنائی ۔

36

عشقَ مجازی راز انوکھے کیا جاݨن ملاں ملواݨیں ۔

رمز حقیقی عارف سمجھن ناز دلبر دے بھاݨیں ۔

ہاں میں کتڑی یار دے در دی جاݨیں یار ن جاݨیں ۔

آکھ فرید میݙی لوں لوں وچّ چا کیتے عشقَ ٹکاݨیں ۔

37

جمدیں لادی عشقَ دی گٹھڑی شوق پیالے پیتے ۔

جیندی موئیں ہکّ یار دے رہسوں سچی پیت پریتے ۔

در دلبر دا چھوڑ ن ویسوں عشقَ سکھائی ریتے ۔

آکھ فرید دل دلبر لٹڑی وسرے چاچڑ صدقے کیتے ۔

38

سندھڑوں دلڑی تھئی اچاکے ݙیکھاں روہی سنجبر کوں ۔

دلبر نال اخیں دے ݙیکھاں نہیں قرار صبر کوں ۔

چاچڑ مہز ن بھاندے دل کوں رہندا سوز جگر کوں ۔

آکھ فرید ٹر پیر پیادی ہن سٹّ گھت ضرور گھر کوں ۔

39

مرویساں کرلاندی مٹھڑی اکھیں ساون برساتے ۔

سیج سولاں دی لگن کنݙڑے سوج ہجر ݙینہ راتے ۔

جہڑے طعنے شہر کھواری ݙتڑے عشقَ براتے ۔

فریدہ جمدی مر ونجاں ہا اہا جندڑی سولاں واطے ۔

40

سرخی کجلا ہار شنگار تے بٹھّ پئی سیج پھلاں دی ۔

لگن کنݙڑے ݙھے ݙھے پواں درد دی بانہہ سراندی ۔

بحر غماں وچّ لڑھدی بݙھدی سے سے غوطے کھاندی ۔

غلام فریدہ درد کوکیساں ن سل کنوں تھیئم واندی ۔

41

ناز نہوڑے عشقَ دے غمزے ݙسّ کیں استاد سکھائے ۔

بے پرواہی تریڑھی متھے کی اے جینہ سبق پڑھائے ۔

سرخی خون جگر دا پیندی چا کجلا فوج چڑھائے ۔

سمجھ فرید کوں خاک قدماں دی اہا دلڑی مہز فدا اے ۔

42

تھیواں ہار تینݙے ڳل دا دلبر اصلوں دور ن تھیواں ۔

یا تیݙے پیراں دی تھیواں جتی قدماں ہیٹھ منݙیواں ۔

عجز نیاز دی مݙی ساݙی نت باندی یار سدیواں ۔

آکھ فرید تیں رخ دلبر دا ہر دم ݙیکھ تے جیواں ۔

43

مینگھ ملھاراں بارس باراں روہی ربّ وسائی ۔

بوٹے بوٹے گھنݙ سہاون سبزیاں کھتگی چائی ۔

پھوڳ بوٹی تے لاݨیں کھپ واہ ناز کریندی لائی ۔

یار فرید وسم پیا کولوں پھرہت روز سوائی ۔

44

یار دیاں جھوکاں قبلہ کعبہ ساݙا عشقَ امامے ۔

دل وچّ ہردم یار دے دیرے کیا صبح کیا شامے ۔

باجھ دیدار وسال دلبر دے نینا نندر ہرامے ۔

در دلبر دی باندی بردی تھیا فرید گلامے ۔

سوہنیاں دے وچّ ناز نزاکت سوہنے ناز نہوڑے ۔

عشقَ دے گمزے سرخی کجلا حسن شباب دا زورے ۔

ہار سنگار تے زیور کپڑے واہ ! واہ !! نازک ٹورے ۔

عشقَ فریدہ مار مکائم ہن یار کرم چا ڳورے ۔

46

میں رساں تاں کیں در وساں جے یار رٹھا مرویساں ۔

قسم خدا دی جند دلبر وچّ میں قدماں وچّ جلیساں ۔

رسن مول ن ݙیساں ہرڳز پیر پے منیساں ۔

غلام فریدہ عشقَ دلبر وچّ میں پوری توڑ نبھیساں ۔

47

سوہنی لڑھ پئی بحر غماں وچّ لڑدی بݙدی ویندی ۔

سک مہینوال بےحال کیتس تے سے سے باݨ مریدی ۔

غوطے کھاوے بانہہ الارے آخری وداع کریندی ۔

یار فرید مہینوال دا کلمہ پڑھ جندڑی پئی مکیندی ۔

48

رانجھا تخت ہزارے دا آیا خاطر ہیر سیالے ۔

جھنگ وچّ دیرے مال چرائس منجھی باغ سالے ۔

جوگی بن کے کنّ پڑوائس کیتا عشقَ کمالے ۔

ݙیکھ فردِ فقیر دی پالیس جو واہ جوڳی لج پالے ۔

49

قبلہ خواجہ نور مہمد صاحب شہر مہاراں ۔

ہند سندھ پنجاب دے وچّ چا کیتو فیض ہزاراں ۔

چشت بہشت ڳلزار اجائب چلائیاں فیض دیاں نہراں ۔

غلام فرید ہم دوست دلیندا سر صدقہ جندڑی واراں ۔

50

قاصدا منّ نام خدا دا ونج مینݙے یار دی خدمت ۔

بے پرواہ پور ناز دلبر ہے ونج مینݙے دلدار دی خدمت ۔

عجز نیاز تے حالَ حقیقت ݙے غم دھوار دی خدمت ۔

رہاں غلام فرید دل چانہدی گل رخسار دی خدمت ۔

51

زلفاں کالیاں حسن اجائب کیتا عشقَ خریدے ۔

قاتل چشماں سرخی کجلا کیتم دید سہیدے ۔

نازک ٹورے ناز نہوڑے لٹری دل فریدے ۔

باندا بردا تیں دلبر دا تھیا غلام فریدے ۔

52 

ونجاں مٹھڑی روہی وٹھڑی ٹوبھا تار متاراں ۔

ݙیکھاں ونج کر مال دے لانگھے گھنݙ گھنݙ وچّ تواراں ۔

بھیݙاں بکریاں ڳائیں ݙیکھاں سہجوں انگن بہاراں ۔

یار فرید متاں گل لاوم ایتھے میلے ویس اتاراں ۔

53

الست کنوں دل مست ہوئم جاں سنئم الستی کولے ۔

'کالو بلا' اقرار اساݙا با صدق صفحہ روح بولے ۔

اہدوں احمد بن کر آیا ہکّ میم کھڑا وچّ اولے ۔

غلام فرید دی دل چا لٹڑی او سوہنے عربی ݙھولے ۔

54

مرویساں ایہہ درد کوکیندی کیوں دلبر دلڑی چاتی ۔

نیر ہزاراں ٹھنݙے ساہ ہن نت ہجر دی کاتی ۔

توڑے سے سے منتاں کیتم آ پائی یار ن جھاتی ۔

یار فرید آئم ویڑے ہن ساݙی ختم حیاتی ۔

55

ونج وے قاصد یار دی خدمت ساݙا رو رو حالَ سناویں ۔

ساݙی کہیں قصورے مان بھریا آ روندی کوں ڳل لانویں ۔

کوجھا حالَ اساݙا تے بن چا قدم مبارک پانویں ۔

غلام فرید متاں مر ونجاں چا دیدار ݙکھاویں ۔

56

آ سجن من نام خدا دا 

کھلی موسم چیتر بہاراں ۔

سنگیاں سئیاں در گل لائے 

میں کھلھی کراں پکاراں ۔

سیج پھلاں دی مول ن بھاندی 

نت ڳاندی سوز دیاں واراں ۔

یار فرید انڳن پاؤں پانویں 

تاں میں بھی شکر ڳزاراں ۔

57

کیچی ہوت پنل کوں گھن ڳئے ہائِ تیز رفتار اٹھاں دی ۔

تھی بے دار سسی سݙّ مارے ونجے کونج وانڳ کرلاندی ۔

ݙیکھے پیرِ پوون گھیرے تتی ظالم ریت تھلاں دی ۔

آکھ فرید سسی موئی تھلاں وچّ کفن بوچھن باہ سراندی ۔

58

آکھاں کھلی ساݙے لڑے 

آ رانجھن مال چرانئی ہا ۔

کٹیاں تیں بن بیٹھیاں رہندیاں 

آ اپنے بھاݨ وسائی ہا ۔

لا الا ہا الّ للا دی 

ونجلی آن سنائی ہا ۔

آخ فرید مہمد رسول اﷲ 

ساݙی تن من جوت جگائی ہا ۔

59

رات ݙیہاں فریاد ہمیشہ ایہا دلڑی درد پکارے ۔

درد فراق ہجر کنوں ہن ہر دم سوز دے نعرے ۔

سیج سولاں دی نندر ن آندی ربّ ݙیوے سکھ دے وارے ۔

یار غلام فرید باجھوں جگ ݙسدا دھواں اندھارے ۔

60

سوہنا بیلا ساوے ٹلڑے عشقَ رانجھا جاگیرے ۔

منجھیاں کٹیاں کوں دھنوائے آ نظر تینݙی اکسیرے ۔

مٹیاں ددھ ولوڑاں کویں تیں بن ہیر زہیرے ۔

آکھ فرید دل ہجر ن سہندی ݙسّ ہیر دی کیا تکسیرے ۔

61

عرب شریف دا ملک اجائب جتھاں عربی ݙھول پیا وسدا ۔

دلڑی عربی یار پکارے جویں آواز جرس دا ۔

رہندا دلبر میم دے اولے لک چھپ بھیت ن ݙسدا ۔

یار فریدہ عرض منظور کرے چا ایں عاجز بیکسدا ۔

62

ساون مد سہاگ دی سوہنی عارف عبرت کھادے ۔

کھمن خمدی بدل گزکاراں کئی آندے تے کئی جاندے ۔

یار جنہاں دے کول پئے وسدے ہار سنگار پے ٹھاندے ۔

یار فرید آ سینے لائیے ݙسّ باقی کیا چانہدے ۔

63

سرخی کزلا ݙتم متھے کپڑے میل کچیلے ۔

کیا دھانوا کیا زیور کپڑے کیا لاؤں تیل پھلیلے ۔

یار باجھوں ہن جیون کوڑے موت مارم چا پہلے ۔

آب حیات ہے رخ دلبر دا فرید کرے ربّ میلے ۔

64

عشقَ لیلا وچّ مجنوں کامل کھڑا لیلا یاد کریندا ۔

باراں سال جنگل دے وچّ چمّ بدن کھڑا سکیندا ۔

سگ لیلا دا باہر آیا پیا مجنوں پیر چمیندا ۔

صادق عشقَ فرید جنہاں کوں جیندیں موئیں توڑ نبھیندا ۔

65

حسن پرستی رمز اجائب 

حاصل عشقَ مجازی ۔

در حقیقت عشقَ حقیقی 

در پردے کسرت سازی ۔

عاشق صادق واسل بلا 

راز رموز دی بازی ۔

مظہر نور جمال وسال تھیا 

یار فرید تے راضی ۔

66

لکھ شکرانہ پڑھاں دوگانا عربی میں گھر آیا بخت سوایا ۔

صدقے ویندی قدم چمیندی ربّ دیدار ݙکھایا بخت سوایا ۔

ݙوہیں جہان قربان کراں جےَ تاج لولاکی پایا بخت سوایا ۔

بے شک یار فرید سوہنا ہے آیا نہیں ولایا بخت سوایا ۔

67

کوٹ مٹھن ہے قبلہ کعبہ ظاہر نور عرفان آیا ۔

قطبی گوسیا خاص مدارج معرفت دا سامان آیا ۔

چشت بہشت ہے نور مہمدی عجب مظہر زیشاں آیا ۔

غلام فریدہ دل لٹن کیتے بن کر فخر جہاں آیا ۔

68

کوٹ شریف ہے نور خدائی فخر روشن جمیرے کامل پیرے ۔

قسم خدا دی مرشد ہادی نظر جیندی اکیرے کامل پیرے ۔

واقف راج رموز ربانی صاحب فیض مینرے کامل پیرے ۔

یار فرید ن لہم سنبھال تھیا صدقوں دلگیرے کامل پیرے ۔

69

فخر ن کروے ایݙا بندیا فخر کیتے کی کم آونائی ۔

تینݙے نال دے ثانی لݙّ سدھائے ادرے تو وی لݙّ سدھاونا ایں ۔

کجھ مسلم نہیں بندیا نال تینݙے وقت گزار کے پچھوتاونائیں ۔

پڑھ کلمہ تے آکھ فرید بندیا اوکھے سوکھے ویلے کم آونائی ۔

70

شرم رسول کریم سائیں نوں مینݙا بیڑا ٹانگ تے لاونائی ۔

گھمر گھیر گناہ دا پھیر پوون لائلا دا پکھ چڑھاونائی ۔

چپے بن کے نور شپھائت والے ال للا دا ونج لگاونائی ۔

میݙا پیر فرید عرض کرے ساری امت نوں پار لنگھاونائی ۔ 

71

میں ول اکھیاں مول ن بھالیں تینݙے نین مریندے کاتی ۔

ہک ݙینہ بھل بھلیکے لائم اتے چیر سٹیو نے چھاتی ۔

پچھاں حکیم جراہ سیانے پٹیاں بدھاں ݙینہ راتی ۔

صدقہ پیر فرید دا سائیں کݙاں رانجھن پیسی جھاتی ۔

72

باغ تیݙے دا سنگترہ ہوواں مے تا شاخوں تروڑ کے نیواں ۔

آواں ہتھ معشوقاں دے میں تاں ݙلیاں ݙلیاں تھیواں ۔

چوپن چوپ کے سٹن وچّ گلیاں میں تاں پیراں ہیٹھ منݙیواں ۔

ݙیون بہاریاں ساڑن میکوں توں سیکیں تے میں جیواں ۔

73

عشقَ تے باہِ بروبر، عشقَ دا تا تکھیرا ۔

باہِ سڑیندی ککھّ کانے نوں عشقَ سڑیندا جیئڑا ۔

باہر سامے نال پانی دے،عشقَ دا دارو کہڑا ۔

یار میݙے اتھے چاہِ نہ رکھیں، جتھے عشقَ لائندا ݙیرہ ۔

کجھ ٻئے ݙوہڑے

1

رتوں والیاں، ربّ لائے نیں ساون،

کائی مینہہ میہر دے وسّ گئے ۔

ٹر گئے یار دناں دے،

ن کوئی پتہ نشانی دسّ گئے ۔

اونہا ویلے سانوں چیتے آون،

جدوں نال اساں دے ہسّ گئے ۔

غلام فرید اوہ سجن ناہ نیں،

جہڑے چھوڑ ستی نوں نسّ گئے ۔

2

قاصد پٹھاں یا میں آپ ونجھاں،

لکھاں چٹھیاں جاں حالَ پواواں ۔

پاڑ کے چولا، لاج والا،

گل کفنیں پریت دی پاواں ۔

چھوڑ کے جھیڑے کھیڑیاں والے،

بوہے یار دے الکھ جگاواں ۔

اپنی توڑ فرید نبھاواں،

اگوں بھاواں خواہ نہ بھاواں ۔

3

آ وے ماہی تیں کوں الھا گھن آوے،

کیوں چاتوں چل کہاڑی ۔

امید ہائی لکھاں دی میکوں،

تیں تاں ہکاں توڑ ن چاہڑی ۔

ݙیکھ کے حالَ غریبی دا،

کھل ہسّ مرینا ایں تاڑی ۔

مندا تھیوے فرید اوہناں دا،

جنہاں وسدی جھوک اجاڑی ۔

4

مفت خرید کرے کوئی ساکں،

جہڑا حالَ ݙوے سجناں دا ۔

جیں ݙیہندے لنگھ سجن سدھانیں،

ویندا جوف جگر نوں کھاندا ۔

ملھماں پٹیاں تاں میں بدھّ-بدھّ تھکیاں،

میرا ݙیہں ݙیہں فٹ چچلاندا ۔

آکھ غلام سوہنے یار سانوں،

ساݙیاں خبراں کوئی ن لاہندا ۔

5

دعا سلام ݙواہئے چا مینݙا،

سانول یار پنن نوں ۔

ݙہاں رات میں اویں تکاں

جوں لوک تکیندے چن نوں ۔

اندر ساݙا پھول کے ݙیکھو،

جویں روڑا پونُ بنّ نوں ۔

آکھ فرید مل یار ونجھے تاں،

آیا ویلا وخت مرن نوں ۔

6

لوک کہن جو مجنوں نوں،

تیری لیلیٰ کالی مسّ اے ۔

مجنوں موڑ جواب دتو سے،

مسّ کیتا بے-وسّ اے ۔

مسّ لکھیندی قرآن-کتاباں،

مسّ لکھیندی خط اے ۔

آکھ فرید جو مسّ ن ہوندی،

کون لکھیندا خط اے ۔

7

مدت ہوئی لیلیٰ موئی،

مجنوں آن کھڑا قبر تے ۔

حالَ فقیری شوق ملن دا،

آن کھڑا چپ کر تے ۔

لیلیٰ دے ہتھ دوویں قادر،

اٹھی کھلی قلماں پڑ تے ۔

آکھ غلام اجیہا یار ہووی،

جہڑا پہتے آن قبر تے ۔

8

صورتَ والے مان کریندے،

ٹردے سینہ کݙھ کے ۔

صورتَ دی مغروری کولوں،

ساݙی گل ن سندے کھڑکے ۔

لگنی بھاہ تے ہوون سواہ،

شالہ ! جاوی سینہ سڑ کے ۔

آکھ فرید جنہاں یار رنجھائے،

اوہ سیج ن مانن چڑھ کے ۔

9

اکھیں دے نال اکھیاں رلیاں،

ونجھ عشقَ دی موج نوں وڑیاں ۔

پانی دے وچ جال جنہاں دی،

آکھن سڑیاں سڑیاں ۔

یار جنہاں دے نت پردیسی،

اوہ راہ بھلیندیاں نُ کھڑیناں ۔

آکھ فرید سڑن اوہ اکھیاں،

جو لگیاں توڑ ن چڑھیاں، کرماں سڑیاں ۔

10

لوکی آہندے لما بھیڑا،

تے لوک لمیں دے باندے ۔

جیکر لما بھیڑا ہوندا،

دریا لمے کیوں واہندے ۔

جیکر لماں بھیڑا ہوندا،

دیہں لمیں کیوں لاہندے ۔

آکھ فرید سانوں لما چنگا،

ساݙے یار جو لمیں راہندے ۔

11

حالَ مینݙا اﷲ پاک جانیں،

تے مینوں لوک کہن پرمیہے ۔

آکھ گئے تے ول ن آئے،

ساݙے یار وی ایہو جیہے ۔

کوڑے قول اقرار کیتو نیں،

تیرے بے-اعتبار سنیہے ۔

آخ فرید جتھے نیہں لگا،

اوتھے لیکھے کرنیں کیہے ۔

12

ادھی ادھی راتیں ن چھیڑ مہیں نوں،

میں ہیر ہڑینیاں تینوں ۔

بوٹے بوٹے ناگ پلمدے،

متاں ݙنگ مرینیں تینوں ۔

چوچک بابل دا کی کجھ ویسی،

میاں بال رنݙیپا مینوں ۔

غلام فرید توں دل دا ماہرم،

میں حالَ سنیساں کیہنوں ۔

13

میں سنجی میری قسمت سنجی،

توں تارہ ہیں فظر دا ۔

تینوں مان حسن دا جیویں،

میں کوں مان سبر دا ۔

ݙاݙھا عشقَ کولڑا ہوندا اے،

جویں ہوندا ݙکھ قبر دا ۔

آکھ غلام ݙھٹھی در تیرے،

توں ہیں ہادی ایس بشر دا ۔

(نوٹ: ایہہ 1-13 تکّ دوہڑے

کرتار سنگھ شمشیر ہوراں دی

سمپادت کتاب 'نیلی تے راوی'

وچوں لئے گئے ہن)