Wb/skr/سی حرفیاں علی حیدر ملتانی

< Wb‎ | skrWb > skr > سی حرفیاں علی حیدر ملتانی

سی حرفیاں

سی حرفی دیوان علی حیدر ملتانیEdit

1. الف-الا دا آسرا مینوںEdit

الف-الا دا آسرا مینوں،

تاں ہی ہاں ننگ بھرنگڑا میں ۔

نام اﷲ دے اگے سدھا،

تے لوکاں دے اگے جو ڈنگڑا میں ۔

واؤ دی ہی میں لنگی بدھی،

اتے کیتا علف دا لنگڑا میں ۔

حیدر توڑی میں ونگڑا کپڑا،

کڈھیا داؤد رنگڑا میں ۔29۔

2. الف-ایتھے اوتھے اساں آس تینڈیEdit

الف-ایتھے اوتھے اساں آس تینڈی،

تے آسرا تینڈڑے زور دا ای ۔

مہیں سبھ ہوالڑے تینڈڑے نے،

اساں خوف نہ گنڈڑے چور دا ای ۔

توں ہی جان سوال جواب سبھے،

سانوں ہول نہ اؤکھڑی گور دا ای ۔

علی حیدر نوں سکّ تینڈڑی اے،

تینڈے باجھ نہ سائل ہور دا ای ۔1۔

3. این-عنایت ربے دی ہووےEdit

این-عنایت ربے دی ہووے،

ایویں ہی فضل کریندا چا ۔

تخت ہزارے توں رانجھن سدّ کے،

ہیر سیال ملیندا چا ۔

عشقَ اساڈے دے چھیڑن کارن،

مہیں دے نال چھڑیندا چا ۔

واہ واہ کم اﷲ دے حیدر،

آپے جوڑ جوڑیندا چا ۔18۔

4. بے-باجھ تینڈڑے کون باجھ(واعظ) کرےEdit

بے-باجھ تینڈڑے کون باجھ(واعظ) کرے،

تینڈے اگڑے کون وسیلڑا اے ۔

تینڈے باجھ میں تاں نت رہاں کھڑی،

رنگ رتڑا سانولا پیلڑا اے ۔

کر باہڑی تے سن کوک میری،

مینڈی پسلی دے مڈھ ویلڑا اے ۔

حیدر یار ملے تاں مے جیونی ہاں،

دارو جیونے دا ایہا ہیلڑا اے ۔2۔

5. دال-دلے دا مرہم رانجھاEdit

دال-دلے دا مرہم رانجھا،

کینوں میں کوک سناونا ایں ۔

آ لباں اتے جند کھلوتی،

آؤ پیاریا جے آونا ایں ۔

عمر وہانی کاگ اڈیندیاں،

اوڑک پھیرڑا پاونا ایں ۔

حیدر دیہہ سنیہڑا مینڈا،

جے سوہنا مکھ وکھاونا ایں ۔8۔

6. فے-فالاں لواندڑی نت پھراںEdit

فے-فالاں لواندڑی نت پھراں،

پئی تینڈڑا راہ تکینیاں میں ۔

اکھ پھڑکے تن جند پوے،

کاؤں کوٹھیاں اتوں اڈینیاں میں ۔

چرخہ گھکے تے ماہل بلیندی،

سن سن جیؤ دھرینیاں میں ۔

علی حیدر آکھیں ڈھولن نوں،

کئی کر کر ہیلڑے جینیاں میں ۔20۔

7. غین-غریب نمانڑی گولیEdit

غین-غریب نمانڑی گولی،

رانجھے دے دست وکانیاں میں ۔

رانجھا مہیں نوں چار لیاوے،

تاں رڑکاں مٹّ مدھانیاں میں ۔

مینوں تے تینڈے ناؤں دی عزت،

نہیں تاں کون نمانیاں میں ۔

اوگن بھی گن جیہے وے حیدر،

جے رانجھن من بھانیاں میں ۔19۔

8. ہے-ہیلڑے سبھ بنا رہیEdit

ہے-ہیلڑے سبھ بنا رہی،

رٹھا یار منیدڑا مول ناہیں ۔

بلبل وانگ میں گیت سنا رہی،

ایہہ تاں مول کھڑیندڑا پھول ناہیں ۔

ایس رستے نوں میں سودھ رہی،

ہتھ آنودا عرض تے طول ناہیں ۔

علی حیدر تکدی تھکّ رہی،

اجے ہونودی عرض قبول ناہیں ۔6۔

9. ہے-ہو اﷲ تاں اوہو ہی اےEdit

ہے-ہو اﷲ تاں اوہو ہی اے،

جو ہر کوئی ذکر کریندا میاں ۔

ویکھ ویکھاں دم دم دے وچ،

ہو ہو تے پیا سنیندا میاں ۔

عرض فلک تے چن سورج وچ،

ہو ہو دا نقش دسیندا میاں ۔

حیدر اسم جو اعظم الٰہی،

سو ایہا ہو اکھیندا میاں ۔27۔

10. جیم-جمال تساڈڑے دی مینوںEdit

جیم-جمال تساڈڑے دی مینوں،

سکّ سینے وچّ اڑک لگی ۔

اڑک کہے کائی بھاہ ترکھڑی نوں،

لوں لوں دے وچّ بھڑک لگی ۔

لاٹ چراغ تساڈڑے دی مینوں،

بجلی دے وانگ کڑک لگی ۔

حیدر توپ برہوں والی چھٹّ کے تے،

آ اچنچیت ای تڑک لگی ۔5۔

11. قاف-کدے تاں مینڈا بھی آہوںEdit

قاف-کدے تاں مینڈا بھی آہوں،

ہن کیوں پیاریا نسنا ایں ۔

جے وت حالَ ن پچھیں مینڈا،

تاں نال میرے کیوں ہسنا ایں ۔

نت گلیاں نوں ملّ کھلوویں،

نت ویہڑے وچّ وسنا ایں ۔

حیدر آکھ وفا کر ڈھولن،

کیوں مینڈا دل کھسنا ایں ۔22۔

12. قاف-'قدوری' تے 'کنز ہدایا'Edit

قاف-'قدوری' تے 'کنز ہدایا'،

میں پڑھ پڑھ کے ہمبھ کجھ رہی ۔

'ردو کداہ' کر بھیت مانی،

میں رمز دکیکی(حقیقی) بھی بجھّ رہی ۔

فقراں بہت دلائل دے وچّ،

ایہہ دل میرے سمجھ رہی ۔

حیدر نیہں لگائندے دل نوں،

جھیڑیاں دے وچّ رجھّ رہی ۔21۔

13. کھے-خدا اساڈا بھی ہےEdit

کھے-خدا اساڈا بھی ہے،

جے لوک کھیڑیاں دی دھیر کرے ۔

قاضی میں ویکھاں جے ویکھ کتاباں،

آدم کیا تدبیر کرے ۔

ہیر تے رانجھے دا ہکّ وجود،

کیونکر کوئی دو چیر کرے ۔

حیدر ماں نوں مان ہے کھیڑیاں دا،

اتے ربّ دا آسرا ہیر کرے ۔7۔

14. لام-لگی مینوں چاٹ چاکے دیEdit

لام-لگی مینوں چاٹ چاکے دی،

اتن وچّ کتیندڑی نوں ۔

اپر واریؤں جھات جو پائیوسو،

سئیاں دے وچّ ہسیندڑی نوں ۔

رنگ کراندڑی سوہے بانے،

سیالیں وچّ سہیندڑی نوں ۔

حیدر گل وچّ تندڑی پائیؤسو،

چرخے تند گھتیندڑی نوں ۔23۔

15. لام-لئیا لبھّ ڈھولن نوں جےEdit

لام-لئیا لبھّ ڈھولن نوں جے،

غیر کنوں دل دور کیتا ۔

نال مزہری لام نفی دے،

بھنّ بتاں نوں چور کیتا ۔

باجھ خدا اﷲ ن کوئی،

اوسے سبھ ظہور کیتا ۔

اس دل مینڈے نوں روشن وے حیدر،

پاک رسول دے نور کیتا ۔28۔

16. میم-مثال محمد اگےEdit

میم-مثال محمد اگے،

میں باہاں بنھ کھلوتی رہاں ۔

یا ربّ سلک محمد دی وچّ،

لعلاں دے وانگ پروتی رہاں ۔

سے سنگار تے سوہڑے بانے،

اس دربار جو پہتی رہاں ۔

اس دربار کنوں کیوں حیدر،

باہج جواہر موتی رہاں ۔24۔

17. نون-نگاہ عنایت کرنیEdit

نون-نگاہ عنایت کرنی،

ہک وار مینوں مڑ بھالنا ایں ۔

سکّ سکیندی تے میہر کریں،

ہکوار تاں مکھ وکھالنا ایں ۔

مینڈے کیتڑے ول ن ویکھیں،

توں اپنا فضل سمھالنا ایں ۔

حیدر دیاں تقصیراں دا نامہ،

نال عنایت ڈالنا ایں ۔25۔

18. رے-رہم کریں مینڈے حالَ اتےEdit

رے-رہم کریں مینڈے حالَ اتے،

جے دل تینڈڑا سنگ نہیں ۔

میں ساولی پیلڑی نیہں کنوں،

اتے کیسر دا ایہہ رنگ نہیں ۔

کیوں وت قاضی قرآن ن چایا ای،

جے ہیر رانجھے دی منگ نہیں ۔

علی حیدر قاضی بھی بھلدا اے،

کائی ہور ہیرے ناؤں جھنگ نہیں ۔10۔

19. سین-سرائے جہان سبھےEdit

سین-سرائے جہان سبھے،

اک رات گزاری تے اٹھ چلے ۔

ایہہ ساہ دمامڑا کوچ دا ای،

اک رنگ پئی لدّ اٹھ چلے ۔

ایہہ ٹلڑیاں زنگار پئیاں،

سن گنڈھڑیاں بنھ رٹھّ چلے ۔

اک تکھڑے تے اک مٹھڑے ساتھی،

حیدر اساں تھی فٹّ چلے ۔12۔

20. سے-ثابت دین اساڈڑا ایEdit

سے-ثابت دین اساڈڑا ای،

اک رانجھے دا قول پچھان ناہیں ۔

دھاں دھاں دمامڑا عشقَ والا،

میکوں لیلیٰ دے وانگ سیان ناہیں ۔

مینڈے بھاہ پیا پندھ عشقَ والا،

مجنوں وانگ ڈٹھا بیابان ناہیں ۔

علی حیدر یار پیارڑے نوں،

مجلس وچ مینڈے ول دھیان ناہیں ۔4۔

21. شین-شراب دے مست رہن کیہےEdit

شین-شراب دے مست رہن کیہے،

نین تینڈڑے متوالڑے نے ۔

سرخ سفید سیاح دمبالڑے،

باجھ کجل ایویں کالڑے نے ۔

نال نگاہ دے مست کرن،

کیہے چینی دے رنگ پیالڑے نے ۔

حیدر چھک چھک تیر چلیندے،

کیہے ظالم مارن والڑے نے ۔13۔

22. سواد-سبرد ناہیں کائی زہر دی بوٹیEdit

سواد-سبرد ناہیں کائی زہر دی بوٹی،

مل مل اساں پیونی ایں ۔

اساں رضا تساڈڑی منی،

تھیوے پیا جو تھیونی ایں ۔

سوزن پلک نگاہ دے دھاگے،

زخم اساڈڑے سیونی ایں ۔

حیدر جند پیارے اتوں میں،

سدکڑے کر دیونی ایں ۔14۔

23. تے-تاریاں لاریاں تینڈیاں نےEdit

تے-تاریاں لاریاں تینڈیاں نے،

مینوں لاریاں قاریاں ماریاں نے ۔

ہیر جیہیاں سے گولیاں گھولیاں نے،

صدقے کیتیاں تے تیتھوں واریاں نے ۔

چوپاڑ مار توڑ نہ پاسڑے نوں،

پاسے دتیاں ہڈیاں ساریاں نے ۔

علی حیدر گھولڑی تینڈڑے توں،

اساں جتیاں بعضیاں ہاریاں نے ۔3۔

24. توئے-طرحاں تساڈڑے خوبی دیEdit

توئے-طرحاں تساڈڑے خوبی دی،

مول شرع نہ کیتڑی ویندڑی جے ۔

دیکھ ہاسیا خط تساڈڑے دا،

آ کے درس طبیعت کیندڑی جے ۔

سبھ بہم دلائل دور تسلسل،

مصلیٰ زلف سنیندڑی جے ۔

حیدر ملاں تے فاضل قاضی نوں،

ہیبت حرف پڑیندڑی جے ۔16۔

25. واؤ-وڈیائی اساں نوں ہووےEdit

واؤ-وڈیائی اساں نوں ہووے،

جے انگن پھیرا پائیں میاں ۔

منہ مہتاب سہاوڑا مینوں،

جے ہکوار وکھائیں میاں ۔

اپنا قول سنبھال پیاریا،

توں سائیں دے نام بچائیں میاں ۔

حیدر یار پیارے تائیں،

آن ملائیں میاں ۔26۔

(توں اپنا قول سمبھال ڈھولن،

جہڑا اساں نوں آکھسائیں میاں ۔

علی حیدر یار پیارے تائیں،

کدے اساں نوں آن ملائیں میاں ۔)

26. یہ-یار پیارے نوں نت سدینیاںEdit

یہ-یار پیارے نوں نت سدینیاں،

یا ربّ نت کوکینیاں میں ۔

یا ربّ یا ربّ نت کرینیاں،

پیراں نوں نت سدینیاں میں ۔

یا ربّ آن ملاؤ پیارے نوں،

تاں دم کوئی جینیاں میں ۔

حیدر آن ملائیں ڈھولن نوں،

کئی کر کر ہیلڑے جینیاں میں ۔30۔

(حیدر آن ملا ڈھولن،

تینڈے باجھ دماں گولی تینیاں میں ۔

27. زال-ذکر تساڈڑا مٹھڑا اےEdit

زال-ذکر تساڈڑا مٹھڑا اے،

مینوں شکر کند نبات کنوں ۔

گاہل مٹھی مٹھڑے ڈھولنے دی،

مینوں مٹھڑی آب-حیات کنوں ۔

سئیاں دے وچّ سہاگن تھیواں،

جے کرم کریں اک رات کنوں ۔

حیدر نوں جے چا نوازیں،

تاں دور نہیں تینڈی ذات کنوں ۔9۔

28. زے-زاریاں کر کر تھکّ رہیEdit

زے-زاریاں کر کر تھکّ رہی،

ہن میں بھی تے ناز کرینیاں نی ۔

کالڑا ناگ کھزانڑے تے،

ہن میں بھی زلف کھلھینیاں نی ۔

بجلی دے رنگ ناز کنوں،

ہن متھے تے ول پوینیاں نی ۔

علی حیدر ویکھ تماسڑا مینڈا،

کیونکر یار چھکینیاں نی ۔11۔

29. زوئے-ظہور کیتا تینڈی خوبیEdit

زوئے-ظہور کیتا تینڈی خوبی،

باغ چمن سبھ آرسیاں ۔

گل گل رنگ بہار گلستاں،

سرو سخن سبھ آرسیاں ۔

منہ مہتاب تے سنبل زلفاں،

سیم بدن سبھ آرسیاں ۔

حیدر کون جو حیرت اندر،

دیکھ سجن سبھ آرسیاں ۔17۔

30. ضواد-ضلالت کفر کنوں میںEdit

ضواد-ضلالت کفر کنوں میں،

ساتھ نبی دے آ پئی ۔

کافر نفس شیطان دے اتے،

فوج نبی دی دھا پئی ۔

نہ'ت نبی رسول دی مینوں،

شکر وانگ رس آ پئی ۔

حیدر دے سر فضل الٰہی،

تے دشمن دل بلا پئی ۔15۔

سی حرفی دیوان علی حیدر ملتانیEdit

1. الف-اہف اولڑا نیزہ لگاEdit

الف-اہف اولڑا نیزہ لگا

تیغ پریم دی گڈیاں میں ۔

انت ایانی میں کاگل ویکھاں،

کہ مورتاں کھیڈاں گڈیاں میں ۔

ٹھنڈڑی واؤ پریم دی جھلی،

باجھ پراں دے اڈیاں میں ۔

حیدر ڈھوؤن(ڈھولن) جھوٹڑے دیندا،

وچّ بھنگوڑے لڈیاں میں ۔1۔

2. الف-اوسف سنہری پھنڑے داEdit

الف-اوسف سنہری پھنڑے دا،

دل ڈنگڑا مینوں کمند تھیا ۔

سونے دی والڑی کنّ دی نوں،

مل اوہ کمند دو-چند تھیا ۔

زلف دے چھلیاں اندر بدھی،

دل دا بند اوہ بندھ تھیا ۔

حیدر پھاہی والڑیاں تھوں،

ہن بند دلے دا رند تھیا ۔29۔

3. این-عہد ہو احمد بندہEdit

این-عہد ہو احمد بندہ،

میم کنوں دھر وجع کھڑا ۔

حق خداوند احمد بندہ،

میہر کنوں مچ رجّ کھڑا ۔

کہے محبت کنوں ہکایت،

شاہد کند ہے لجّ کھڑا ۔

حیدر عشقَ جو ونڈن لگے،

دل وتّ احمد بھجّ کھڑا ۔18۔

4. بے–برہو رانجھن دی بھاہ تھیاEdit

بے–برہو رانجھن دی بھاہ تھیا،

ویکھو وانگ کباب دے بھنیاں میں ۔

جنج کھیڑیاں دی آن کھڑی ہوئی،

گھتّ کپڑا مکھ تے رنیاں میں ۔

ترم ترم وسن رتّ دیاں ہنجھو،

بھوچھن کیتے چنیاں میں ۔

حیدر گھولیاں یاراں اتوں،

اکے رافزی ہاں نہ سنیاں میں ۔2۔

5. دال-دھوڑ تساڈڑے راہ دی ہاںEdit

دال-دھوڑ تساڈڑے راہ دی ہاں،

جے وت خاک کمینیاں میں ۔

aڈ اڈ شوق تھوں دامن لگاں،

کیوں وت چھڈ سٹینیاں میں ۔

دامن لگی دی شرم تسانوں،

گولڑی تینڈی سدینیاں میں ۔

حیدر مینہہ کرم دا وسے،

تاں پل وچّ گلشن تھینیاں میں ۔8۔

6. پھے-پھمی شو تکّ درد مینڈاEdit

پھے-پھمی شو تکّ درد مینڈا،

کھبسورتاں صورتاں آئتاں نے ۔

منہ مسہف رخ اس یار دا اے،

ہور ساز مجاز روایتاں نے ۔

یار مینڈا دلدار سجن،

اس مسہف سوہن کرائتاں نے ۔

علی حیدر آئت زلف دے اندر،

درج دراز حکایتاں نے ۔20۔

7. غین-غلامی دعویٰ نہیںEdit

غین-غلامی دعویٰ نہیں،

پر گولیاں دی پڑگولیاں میں ۔

واؤ وچھنی وانگر تینڈیاں،

مہیں دی خاک توں گھولیاں میں ۔

اڈیاں پریم دے جھلیاں ول،

دل بیلے دے بولڑی جھولی آں میں ۔

مہیں دی خاک امبر کریساں،

حیدر کھیڈساں ہولیاں میں ۔19۔

8. ہے-حرام آرام تھیا مینوںEdit

ہے-حرام آرام تھیا مینوں،

تدھ بن پلک نہ پلک لگے ۔

پلک لگی مینوں پلک تساڈڑی،

بجلی وانگوں جھلک لگے ۔

پلک زیادہ پلکاں ظالم،

بجلی اکھیاں ڈھلک لگے ۔

حیدر ایویں ویکھدیاں گزری،

اج لگے کہ بھلک لگے ۔6۔

9. ہے-ہیرے کون نمانڑی تیتھوںEdit

ہے-ہیرے کون نمانڑی تیتھوں،

سبھ سیالیں گولیاں نے ۔

کیا چوچکانیاں کیا پٹھرانیاں،

کیا پتھرانیاں گھولیاں نے ۔

جھنگ سیالاں دے غازیاں وانگوں،

نڈھیاں بڈھیاں رولیاں نے ۔

مہرم رانجھا گاؤندیاں مٹھا،

پنجرے توتیاں بولیاں نے ۔

روندیاں روندیاں رتّ ہوئیاں،

اےنہاں جالیاں لال دیاں جولیاں نے ۔

دلدادیاں تے پھرآدیاں حیدر،

زخماں پٹیاں کھولھیاں نے ۔27۔

10. جیم-جگ جگ جیواں جگّ تے تھیواںEdit

جیم-جگ جگ جیواں جگّ تے تھیواں،

جگّ پیارے دے نال کدی ۔

آ لگی جند چھناں پلاں اتے،

آ پیاریا صورتَ سمال کدی ۔

اسیں پیاسے تساڈے پاسڑے دے،

پاسہ اساں ول ڈھال کدی ۔

ساڑیاں وانگ سٹّ نہ پاسے،

حیدر پاسے بھی جال کدی ۔5۔

11. کاف-قیامت نیہں تھیاEdit

کاف-قیامت نیہں تھیا،

دینہ نیزے برابر آ کھڑا ۔

میں کیہ جاناں نیہں نوں لگیاں،

شینہ اساڈڑے بھاہ کھڑا ۔

رانجھن اسرافیل تھیا،

ہتھ ونجھلی لے کرنا کھڑا ۔

جہڑی وجنی آہی سو وجع رہی،

ہن حیدر آکھ وجا کھڑا ۔21۔

12. کاف-کوک مینڈی سن صاحب مینڈےEdit

کاف-کوک مینڈی سن صاحب مینڈے،

کوکاں اس کوکاک دیاں ۔

ایس نمانی کٹھی آجز،

گلیاں وچّ رلاک دیاں ۔

پاک شکار دی ہڈی آں میں بھی،

پالی تینڈڑی لاک دیاں ۔

جے اصحاباں کہپھ دی تھیون،

حیدر صاحب پاک دیاں ۔22۔

13. کھے-خمار اےنہاں اکھیاں نوںEdit

کھے-خمار اےنہاں اکھیاں نوں،

مینوں وصل فراقَ سماولا ۔

شاہ-رگہ توں بھی نیڑے ڈھولن،

دل کیوں شوق تھیں راولا ۔

ڈھولن وسدا وچّ دلے دے،

سینے وچّ اجاولا ۔

حیدر توڑ تنی شاہ-رگہ تھیں،

جے وت شوق اتاولا ۔7۔

14. لام-لین والی میں بھی یوسف دی ہاںEdit

لام-لین والی میں بھی یوسف دی ہاں،

توڑے آندیاں نے جدوں اٹیاں میں ۔

بندی ہاں میں ایہناں صاحباں دی،

توڑے ذات کمینڑی جٹی آں میں ۔

مکھن دی ہمسائی آں،

توڑے وانگر چھاہ دی کھٹی آں میں ۔

حیدر جائے شراب دی ہاں جے وت،

خاک نمانی دی مٹی آں میں ۔28۔

15. لام-لجّ اساڈڑی تدھ نوں ایںEdit

لام-لجّ اساڈڑی تدھ نوں ایں،

لجّ لا مینڈی ہتھوں چھوڑ ناہیں ۔

ایہہ کچڑا لوتھڑا سٹّ ن کھوہے،

انھیرے دے وچّ بوڑ ناہیں ۔

پھڑ پھڑ چھک سمھالی تھکاں،

وصلاں نال تروڑ ناہیں ۔

آب اساڈی دا آپ نگاہبان تھیؤ،

ویکھ کے مکھ مروڑ ناہیں ۔

ویکھن یار دا آب حیاتی،

حیدر آکھن ہوڑ ناہیں ۔23۔

16. میم-محمد مست کیتا مینوںEdit

میم-محمد مست کیتا مینوں،

میم شراب دا مٹّ تھیا ۔

شیشہ تے جام صراحی نوں،

دل طائب سٹّ پلٹّ تھیا ۔

کل شیشے تے جام پئے روون،

میخانا الٹّ پلٹّ تھیا ۔

سنگ اساڈے تھوں سنگدا شیشہ،

سنگ دا کولڑا پٹّ تھیا ۔

بھٹھی شراب دی بھٹھّ گھتاں،

شوق ایس شراب دا بھٹّ تھیا ۔

کھمر انگور کیا کجھ اس توں،

کھمر ظہور بھی ہٹّ تھیا ۔

علی حیدر اس شراب کنوں،

اک ایس شراب دا گھٹّ تھیا ۔24۔

17. نون-نور نگاہ اساڈی دا توںEdit

نون-نور نگاہ اساڈی دا توں،

دور ن تھیویں اکھیاں تھوں ۔

ایہناں پپنیاں دیاں گلاں کولوں،

جھوکاں والیاں پکھیاں تھوں ۔

پل پل پلکاں لین کلاوے،

نسّ ن اےنہاں بھکھیاں تھوں ۔

نسّ ن وانگ داؤ دے ڈھولن،

پپنیاں دیاں بکھیاں تھوں ۔

حیدر وہشی یار گھنیرا،

چشم سیاہاں بھکھیاں تھوں ۔25۔

18. رے-رانجھن نال سبالڑے وانگوںEdit

رے-رانجھن نال سبالڑے وانگوں،

دامن کڈھ پوینیاں میں ۔

پلکاں دے سر گھڑا گھڑولی،

بھر بھر نت ڈلینیاں میں ۔

چین کیوں پائے متھے جے وت،

دامن پکڑ چھکینیاں میں ۔

حیدر لرزا دامن وانگوں،

لک لک سنیہڑے سوینیاں میں 10۔

19. سین سنیہڑا گولیاں دا دیویںEdit

سین سنیہڑا گولیاں دا دیویں

پانہدے پیاریاں بیلیاں نوں ۔

گل پیراہن کیتے نے نیناں،

نرگس تے راویلیاں نوں ۔

کیتے نے چاک گریبان چھاتی،

چمبے دے رنگ چمبیلیاں نوں ۔

حیدر دیکھ کے تانگھ لگی اےنہاں 

لاڈلیاں البیلیاں نوں ۔12۔

20. سے-صقیل تھیواں اس نینیںEdit

سے-صقیل تھیواں اس نینیں،

جیوں جیوں روواں میں ہنجھ رتی ۔

جھابڑی مینڈیاں اکھیاں دے توڑے

وسن پل پل رتی رتی ۔

ترکڑی کیتے ناز ترکھڑے،

ترکھڑیوں جند گھول گھتی ۔

حیدر مڑکے وتّ نہ ملسن،

ناز رتی اتے رتّ رتی ۔4۔

21. شین-شطرنج دی گیٹی آں میںEdit

شین-شطرنج دی گیٹی آں میں،

مینوں مان تے تان تساڈڑا اے ۔

نہ میں گوٹ ن گوٹڑی جاندی

گوٹ گمان تساڈڑا اے ۔

نہ میں جنگ ن جھٹّ جانا،

تیر کمان تساڈڑا اے ۔

'مارمیت ازرمیت' بھی،

ہک پھرمان تساڈڑا اے ۔

حیدر متّ ہیات ن جانے،

جان انجان تساڈڑا اے ۔13۔

22. سواد-سادد تساڈڑے نین سبھاEdit

سواد-سادد تساڈڑے نین سبھا،

خشکھتّ لکھے بادشاہ دے نے ۔

یا وت سرمادان سیاح،

یا تکیاگاہ نگاہ دے نے ۔

یا وت دارو سکے والے،

سوہنے برج پناہ دے نے ۔

پلک تپھنگ چھڑیندے پل پل،

ایہہ سردار سپاہ دے نے ۔

جان گیان دمبالڑے حیدر،

دیدے چشم سیاح دے نے ۔14۔

23. تے-تسبیح پڑھیندیاں اکھیں مینڈیاںEdit

تے-تسبیح پڑھیندیاں اکھیں مینڈیاں،

ہنجھو منکے لالڑیاں ۔

ورد وظیفہ اے مینڈا تینڈیاں،

مٹھیآں مٹھیآں گالڑیاں ۔

بندیاں بند کیتا دل مینڈا،

اتے کمند سنہری والڑیاں ۔

حیدر میں بھی تسبیحاں پڑھیاں،

پھاہیاں ملاں والڑیاں ۔3۔

24. توئے-طرف تساڈڑے راہ دےEdit

توئے-طرف تساڈڑے راہ دے،

اکھیں لگیاں اینویں عمر گئی ۔

دھوڑ تساڈڑے راہ دی پل پل،

تکدیاں اینویں عمر گئی ۔

بھلّ بھلاوڑے تینڈڑے اٹھ اٹھ،

ویکھدیاں اینویں عمر گئی ۔

طرف تساڈڑے راہ دے تک تک،

تھکیاں اینویں عمر گئی ۔

لکھدیاں نت نت کاغذ حیدر،

اکیاں اینویں عمر گئی ۔16۔

25. واؤ-وسؤ ساڈے کول سجنEdit

واؤ-وسؤ ساڈے کول سجن،

دل کھسّ کے نسّ توں ونج نہیں ۔

جے وتّ کالی کوجھڑی میں،

بھور گلاں توں رنج نہیں ۔

جے وتّ اکھیاں ساون لایاں،

ہسدی بجلی رنج نہیں ۔

علی حیدر خون جگر دا آیا،

اکھیں ویکھن ہنج نہیں ۔26۔

26. یہ-یاری تینڈی تاریاں میںEdit

یہ-یاری تینڈی تاریاں میں،

باجھ تلھے دے پار اتاری آں میں ۔

آسرے تینڈڑے پار لنگھینی آں،

بوہلیں والیاں بھاریاں میں ۔

تینڈڑے ساہ وساہ ہیاتی،

نہیں تاں کون وچاری آں میں ۔

حیدر ہن منہ بند کریساں،

وچ سمندر سدھاری آں میں ۔30۔

27. زال-ذات صفات تساڈڑی عزتEdit

زال-ذات صفات تساڈڑی عزت،

ناہیں تاں کون کمینیاں میں ۔

جے وت سوندیاں سندیاں بھندیاں،

تینڈی سند کھنینیاں میں ۔

میں ضدل تھیں بھی صدقے وینیاں،

سنداں دی ریس کرینیاں میں ۔

شاہ عبدل قادر جیوے وے حیدر،

جیندے آسرے جینیاں میں ۔9۔

28. جے-زر وانگوں دمک تساڈڑیEdit

جے-زر وانگوں دمک تساڈڑی،

باجھ سہاگ دے گالیاں میں ۔

گلھاں دی آتش زلف دی چھلیاں

گلیاں گھت کٹھالیاں میں ۔

کول ہووے کیوں گولی ہوواں،

جل کوئل وانگوں کالیاں میں ۔

حیدر وانگ سنارے دے رانجھن،

ونجھلی پھوک کے بالیاں میں ۔11۔

29. زوئے-ظاہر جویں بہار گلاں نوںEdit

زوئے-ظاہر جویں بہار گلاں نوں،

حق جویں سنسار کنوں ۔

یا وت جوبن گجھڑا ہاسہ،

لال شکر گفتار کنوں ۔

یا وت جوبن ناز سجن دا،

گاہل کنوں رفتار کنوں ۔

یا وت جویں تجلا حق دا،

احمد دے دیدار کنوں ۔

یا وت جویں نبوت حیدر،

اس نبی مکھتار کنوں ۔17۔

30. جواد-زواہا وانگ تساتھوںEdit

جواد-زواہا وانگ تساتھوں،

سدکڑے تے کربانیاں میں ۔

وچّ مینا بازار دے ڈھولن،

تینڈڑے دست وکانیاں میں ۔

کراں تواپھ بہانڑا ایویں،

اہلڑے گھولڑے جانی آں میں ۔

اوہ منہ مکھ تے صورتَ کعبہ،

ویکھدیاں حج پانی آں میں ۔

کھال سیاح ہجر اسود حیدر،

بوسے دے دے آنیاں میں ۔15۔

سی حرفی دیوان علی حیدر ملتانیEdit

1. الف-اہف اولیاں ڈنگیاں ٹھاٹھیںEdit

الف-اہف اولیاں ڈنگیاں ٹھاٹھیں،

شوق تینڈڑے تروینیاں میں ۔

ناؤں تساڈے دی ناوَ کراں،

کوئی بیڑیاں تے چڑھ وینیاں میں ۔

عشقَ تساڈا جے گوتڑے دیوے،

موتیاں دے سر وینیاں میں ۔

گھمر گھیر میں عشقَ دے گھیریاں،

حیدر ہن نروینیاں مے ۔29۔

2. الف-اوسف سلکھنے یار بناںEdit

الف-اوسف سلکھنے یار بناں،

مینوں سانگاں دے چوبھ پھٹکنے نے ۔

زیر زبر تلواری مینوں،

نکلے پیش اچکنے نے ۔

آ با ان بن ان بن،

بھا مینڈے شینہ بکنے نے ۔

حیدر آکھسو نال نگاہ دے،

حرف غلط مینڈے تکنے نے ۔1۔

3. این-این این میں جانا ناہیںEdit

این-این این میں جانا ناہیں،

نیہں لائیں آپے اتے آپ کریں ۔

والوں نکی تے کھنیوں ترکھی،

بھجّ بھجّ اوتھے پیر دھریں ۔

اتے عذر مینڈے تقصیر بھی مینڈی،

واہ آکھیا سی تے آپ کریں ۔

پر چند ابھار پھسے بھی سوئی،

حیدر غم دا کیوں تکرار کریں ۔18۔

4. بے-باجھوں رنگ دے رنگ لائےEdit

بے-باجھوں رنگ دے رنگ لائے،

ایس رنگ بھی اس نوں رنگ لئیا ۔

مہندی سونہدی انگلیاں تھوں،

ڈوڈیاں رنگ توں رنگ لئیا ۔

مہندی دے ہتھ رنگ تھیا،

اس اوس دے ہتھوں منگ لئیا ۔

ہن رنگ بھی لے کسے ڈھنگ پیا،

جے ڈھنگ نے نوشہ انگ لئیا ۔

حیدر منگ ن سنگ سجن توں،

لعلاں دا رنگ جو سنگ لئیا ۔2۔

5. دال-دھوڑ کنوں ماہی دسدا ناہیںEdit

دال-دھوڑ کنوں ماہی دسدا ناہیں،

تاں مہیں ن بھاؤندیاں ماہی بناں ۔

ایہناں کالیاں بدلیاں دے وچ،

کھنڈی بجلی کہاؤندی کیونکر ماہی بناں ۔

بھورا ویکھ ویکھاں توں بھورا،

بدل بھورا ماہی بناں ۔

بھورا بھورا تھیواں میں حیدر،

جند بھرے دی بھورا تناں ۔8۔

6. پھے-فکر تے خیال دی نہیں مجالEdit

پھے-فکر تے خیال دی نہیں مجال،

جو تینڈا جمال خیال کرے ۔

'کھرا موسیٰ س'اکا' تھیوے

جے 'رب ارنی' سوال کرے ۔

ہکّ ذرہ جلوا پہاڑ نوں تینڈا،

ذرہ ذرہ مثال کرے ۔

حیدر درسن منگن توڑی مٹھی،

'لنترانی' دی گال کرے ۔

ویکھدیاں چہرا ڈنگیاں مسکن،

کویں تاں یار مکال کرے ۔

یا وت شوق تھوں رجدا نہیں،

ایویں کوکداں حالو حالَ کرے ۔

ڈھولن ناز کنوں فرمایا،

کون جواب سوال کرے ۔

حیدر مہرم حالَ دے اگے

کیونکر عرضی حالَ کرے ۔20۔

7. غین-غصہ کیہا اساں آجزاں تےEdit

غین-غصہ کیہا اساں آجزاں تے،

ایہناں کھیڑیاں تے کیہی تنگ آئے ۔

ہوئی شکر پھاہی ایہناں کھیڑیاں نوں،

بس زلف کیوں گاہل تھوں تنگ آئے ۔

ظالم خط ہے تلک متھے دا،

خون غریباں دے رنگ آئے ۔

ہکے گھڑی سانوں ہکے کھوہ گھتے،

ہکے بوڑ سانوں وچ رنگ آئے ۔

حیدر زلف دا اساں نے کی کیتا،

راہ جاندیاں جو سانوں ڈنگ آئے ۔19۔

8. ہے-حالَ جو ڈٹھا ای آکھنا پانہدیEdit

ہے-حالَ جو ڈٹھا ای آکھنا پانہدی،

کیا کجھ لکھنا ایں کاغزان ۔

ڈھولن پچھے جے گلّ مینڈی،

کھولھکے لکھنا اے کاغزان ۔

ڈھولن دا لکھیا وانگ تاویزاں،

گل وچّ دیکھنا اے کاغزان ۔

جو کجھ لکھیا ملیا وے حیدر،

کیا پڑھ دیکھاں کاغزان ۔6۔

9. ہے-ہریا باغ تھیا دل مینڈاEdit

ہے-ہریا باغ تھیا دل مینڈا،

یار متاں میتھیں آنودے نے ۔

اوہ لام دا چیتا نوشہُ مینڈا،

کھولھ تنی گل لانودے نے ۔

اج پاناں دے رنگ بھی ہور طرحاں،

اج سرمہ بھی چشم سکھانودے نے ۔

اج سیج تے سبھڑے بھانودے نے،

دل شادی دے سیہرے گانودے نے ۔

میں تے بھلیاں کہ آپ اویں،

سب نیور اوہ چھنکانودے نے ۔

حیدر لکھ مبارکاں ہون تیں کوُ،

آ چھتر سہاگ جھلانودے نے ۔27۔

10. جیم-جوگی میاں سچ آکھ ویکھاںEdit

جیم-جوگی میاں سچ آکھ ویکھاں،

کدی یار مینڈا پھر آوسی بھی ۔

ویکھ پتری لے گن وار ویکھاں،

پھر سائت میں دھر آوسی بھی ۔

آخر آئی جند وچھوڑے تھوں،

سچ آکھ کدی آخر آوسی بھی ۔

اوس چنن رخ دا سایہ وے حیدر،

پھر مینڈے سر کدی آوسی بھی ۔5۔

11. کاف-کینہدڑی بکری گھا گھتےEdit

کاف-کینہدڑی بکری گھا گھتے،

میں تے تینڈڑے ہتھ وکاونی آں ۔

توں مینڈا انال میں تینڈا انال،

میں رو رو دھاڑاں ہاونی آں ۔

ویکھ بگھیاڑ تے واگیاں نوں،

ترہ ترہ تدھ ہی ول آونی آں ۔

چھیہ چھیہ کریں مینوں چجّ آوے،

گل گھنگرو میں چھنکاونی آں ۔

ہتھ ہتھ تینڈے مینڈی چاوڑی،

کھیڈن تھا تھا کر اڈکے آونی آں ۔

رل سئیاں نے توڑے دبلیاں میں،

پر تینڈڑے ناؤں لیاونی آں ۔

اگل اگل کے ذکر تینڈا،

دلوں جیؤ تھیں چھکّ لیاونی آں ۔

دے لتّ ہتھیں مینوں آپ کوہیں،

تاں وتّ جھمر پاونی آں ۔

عید ہووے قربان تھیواں،

تاں سوہا ویس بناونی آں ۔

صورتَ تینڈی دیکھدیاں میں،

کھڑی کدی ن پلک ہلاونی آں ۔

گھاہ چراں کویں موٹی تھیواں،

لسی کم ن آونی آں ۔

پر کیونکر حیدر موٹڑی تھیواں،

خنجر تھوں ترساونی آں ۔22۔

12. کاف-کل کل شیشے جام کنوںEdit

کاف-کل کل شیشے جام کنوں،

جویں آکھدا اے سوالیاں نوں ۔

رو عرض کریں جھک کے پانہدی،

خبر کریں متوالیاں نوں ۔

گھتّ کمند اوہ بند کریندے

کئی آکلاں تے متوالیاں نوں ۔

فاہیاں گھتّ کے پھاہی ناہیں،

گھتّ کنیں متوالیاں نوں ۔

دفتر ڈال تے گھتّ گناہ،

اساں کملیاں تے متوالیاں نوں ۔

علی حیدر دفتر ڈال ایہناں

جھب یار دیویں متوالیاں نوں ۔21۔

13. کھے-خبر پئی ڈھولن آؤندا ایEdit

کھے-خبر پئی ڈھولن آؤندا ای،

اتے تھینودا اے مینوں نیر گھٹاں ۔

سن سن اڈیاں اوریاں ہتھ وچ،

باولی میں تاں تانا تناں ۔

ول ول پیر اٹھانی آں میں،

اتے جنگل میں لکھ ہزار مناں ۔

حیدر اوس شمار نہیں میں،

کتنے نوں سو ہزار گناں ۔7۔

(پاٹھ بھید)

سن سن آنودے جانودے نوں

میں ہتھ وچ پونیاں تار تناں ۔

اہا اکا تند جو ہتھ،

بھاویں لکھ ہزار گناں ۔

ول ول پیر اٹھادیاں میں،

اتے جنگل نیہں دے وچّ مناں ۔

حیدر اس شمار نہیں،

توڑے چہسی نرسی ہزار وے ناں ۔

14. لام-لتاپھت بے رنگ دئےEdit

لام-لتاپھت بے رنگ دئے،

ویکھ اگّ نگاہ دے رنگ کیتا ۔

بے رنگ دے منہ گھنڈ تھیا،

ایس رنگ توں برقع انگ کیتا ۔

جویں آتشرنگی نوں گھنڈ تھیا،

مینڈی دید کنوں گھنڈ سنگ کیتا ۔

دیہیں تھیا تھیں ساری رتیاں،

درباروں جنہاں سنگ کیتا ۔

تھا تھا تھکیاں تھاں تھیں جے،

رنگ عرض نوں تنگ کیتا ۔

تھکیاں ٹھاٹھیں تاں موسیٰ تے فرعون،

اتھے وت جنگ کیتا ۔

اس زلفاں ول ول والی اتے،

ناگ سپاہ دا رنگ کیتا ۔

اساں سوہنے دے گنج توں کوت ہمیشہ،

سنج صبا جیندا ڈنگ کیتا ۔

ویکھ سبزی خط دی رتّ روواں،

اےنہاں نیناں لال اس تنگ کیتا ۔

حیدر لال لباں والے مینوں،

نال شراب دے رنگ کیتا ۔28۔

15. لام-لئیا چھکّ تل دی پھاہیEdit

لام-لئیا چھکّ تل دی پھاہی،

مسیع صفعہ کنوں تلک لئیا ۔

پاناں دا رنگ لگا متھے،

ہندو جورو جفا کنوں تلک لئیا ۔

مانی مس مٹھی لب قطرہ،

کلک قضاع کنوں تلک لئیا ۔

یا وت جویں طور تھیں موسیٰ،

مست لقا کنوں تلک لئیا ۔

ویکھ چاہِ زنکھداں ایہہ دل مینڈا بھی،

زلپھِ دتا کنوں تلک لئیا ۔

حیدر پوسیں تاں یار دے گل ہن،

گب گب چاہ کنوں تلک لئیا ۔23۔

کاف-کجل اکھیں نین سپاہی،

خونی مست نگاہ ولے ۔

اکھیں ہاتھی مہاوت خونی،

دیدے کرن فناہ ولے ۔

مینڈے بھا جو ہاتھی دے منہ وچ،

پھاتھی چوڑیدار گیاہ ولے ۔

علی حیدر ہاتھی والے نوں،

چوڑے دا کرے نگاہ ولے ۔

اکھیں دے ڈھولن ساڑ مینڈے

واسطے ہو بےحال وتاں ۔

جدوں چھیڑ مہیں بیلے ونجنا ایں

میرا دل آکھے تینڈے نال وتاں ۔

مینوں جینودی مول نہ جان ڈھولن،

موئی تینڈڑے نال خیال وتاں ۔

حیدر دیس ڈھولن دے ویساں،

چھوڑ کے جھنگ سیال وتاں ۔

16. میم-محمد مولٰی دے کلھEdit

میم-محمد مولٰی دے کلھ،

اساں کہیا ہول حساب دا ای ۔

جیندا صاحب ہووے مصاحب شاہد،

تاں اساں کیہا خوف عتاب دا ای ۔

جہڑا ضامن ہو اساں گولیاں دا،

اسے زماں سوال جواب دا ای ۔

جنہاں مست کیتا مینوں نال نگاہ دے،

تنھاں شرم حساب کتاب دا ای ۔

ساقی جے کرے سوال جواب دے تے،

کل کل شیشہ شراب دا ای ۔

تابڑ توڑ توں دیہہ پیالے،

لیکھا ن مٹّ خراب دا ای ۔

آجز بندہ عاصی تڑے،

لایق بہت عذابِ دا ای ۔

پر منکر اتے نکیر نوں حیدر،

ادب اس جناب دا ای ۔24۔

17. نون-نیڑے پئی سدھ یار دی مینوںEdit

نون-نیڑے پئی سدھ یار دی مینوں،

'نہن اقرب حبل ال ورید' کنوں ۔

اکھیں دے وچ پیارا وسے

گھنڈ کڈھے مینڈے دید کنوں ۔

پل پل پلکاں گھنڈ چکیندیاں،

کھلے ن کفل کلید کنوں ۔

یار اڑے تے یاری پڑھے،

ویکھے کیونکر دید بعید کنوں ۔

اتھے نامہ اگے تے قاصد پچھے،

تاں کیہی پچھ رسید کنوں ۔

میرے یار دی گلّ نیاری وے حیدر،

باہر گپھتو شنید کنوں ۔25۔

18. رے-رفو سینہ چاک کرےEdit

رے-رفو سینہ چاک کرے،

جس چاک کیتا اوہی سینے لگے ۔

چارہ لگی مجھیں پونیاں یاری

سے نہ میرے سینے لگے ۔

چار وکھاں مورا جیؤ گیا،

بن پیا جلن میرے سینے لگے ۔

حیدر اس بن مانس نہ کجھ،

آرسی نہ لگی آ گر سینے لگے ۔10۔

(پاٹھ بھید)

رے-رات رات وسال دی افضل مینوں،

قدر اتے شبرات کنوں ۔

لال لباں وچ مٹھڑا ہاسہ،

مٹھڑا کند نبات کنوں ۔

سخن مبارک تنگ دہن تھیں

بیہتر ہے آیات کنوں ۔

آب جلال ڈھولن دا حیدر،

آوے آب حیات کنوں ۔

19. سین-سونے دیاں والیاں لکھ نےEdit

سین-سونے دیاں والیاں لکھ نے،

ماہی دے نال سنواریاں نے ۔

سونے دا رنگ ہے مچھلیاں نوں،

کالا وے رنگ سنگاریاں نے ۔

جھکّ پیاں اس گالاں اتے،

جنہاں آب صفعہ دیاں تاریاں نے ۔

زلف دی پھاہی پھس رہیاں

ہن ہتھ وچ پھس کے ماریاں نے ۔

سبھ سنگاریاں تاریاں حیدر،

ماہی دے اپروں واریاں نے ۔12۔

20. سے-صقیل تھیئے بو گل دیEdit

سے-صقیل تھیئے بو گل دی،

جے تینڈڑی بو بہار پئے ۔

گنڈھڑی کھولھ سٹے سر اتوں،

جے غنچے تینڈی تلوار پئے ۔

کلیاں بھی سکیاں تلیاں دے وانگوں،

بہار گلاں دے تار پئے ۔

نسّ نسّ ویندی بو گلاں دی،

جنہاں دے کنّ پکار پئے ۔

حیدر ہاسے دی جا تھیا،

گل-باؤلی دی جس کار پئے ۔4۔

21. شین-شکرنجی یار دی مینوںEdit

شین-شکرنجی یار دی مینوں،

تلخ کیتا سبھ شیر شکر ۔

گنج شکر دے شکر ونڈاں

جے ایویں کرے ربّ شیر شکر ۔

رانجھن کھیر تے ہیر شکر،

ربّ پھیر کرے جھب شیر شکر ۔

جو لبھیئے لب لب تے حاضر،

پیو پیالہ شیر شکر ۔

حیدر غصہ پیوے تاں آکھے،

پیو مٹھا لب شیر شکر ۔13۔

22. سواد-صورتَ سوہنے یار دی مورتEdit

سواد-صورتَ سوہنے یار دی مورت،

پلک نہ جھمکے ویکھ رہے ۔

بے خود پردے جھڑے منہ پرنے،

کتھا سیوا کر ٹیک رہے ۔

دام نہ نام حرام کیتا سو،

ہن پیریں میں متھا ٹیک رہے ۔

کافراں کاوڑیاں کنّ ناہیں،

اوہ آکھ سلام الیک رہے ۔

مورت کون محمد ڈٹھا،

تاب نہ مول الیک رہے ۔

علی حیدر عشقَ دی بھاہ جو بھڑکی،

موت ہکے سی سیک رہے ۔14۔

23. تے-تینڈڑی خوبی بوئے چمن سنEdit

تے-تینڈڑی خوبی بوئے چمن سن،

بادِ-سباِ آ تنگ لئیا ۔

تھیئی تیار گلستاں بھی بلیا

جوگڑے رنگ سرنگ لئیا ۔

پے شکستہ رنگ بھی چلیا،

جو سرو دا آسا سنگ لئیا ۔

جوگن ہوئے باہر چلی،

جس جامہ گیرو رنگ لئیا ۔

رتو رتّ ہویا گل حیدر،

خام قدم نوں ڈنگ لئیا ۔3۔

24. توئے-طبیباں دی رگ پگ کیہیEdit

توئے-طبیباں دی رگ پگ کیہی،

پھڑ پھڑ پئی بلیندڑی رگ ۔

آتشرنگی دی بھاہ لگی،

مینوں گرمی تھوں پئی کوکیندڑی رگ ۔

ٹھمک ٹھمک جیندی لٹک مینوں،

اوہو طبیب دسیندڑی رگ ۔

زوری آن چھڑیندے 'شیراں،'

نہیں تے دھا مریندڑی رگ ۔

جتھے طبیباں کوں ہتھ نہ آوے،

لوکاں ہور پچھیندڑی رگ ۔

نیم طبیب ایہہ خون کریندے

کم شیشہ تے شاشا کریندڑی رگ ۔

ویداں دا ہتھ بھاوس ناہیں

ویکھ حیدر ہتھ سٹیندڑی رگ ۔16۔

25. واؤ-واؤ کیتا شاید عجز مینڈاEdit

واؤ-واؤ کیتا شاید عجز مینڈا،

اج زلف دے ول اولڑے نی ۔

ایہہ مینڈا گھیر تے گھمن گھیری،

ویکھو تاں بھی پیندے چھلڑے نی ۔

اج حسن دی ٹھاٹھ اولڑی اے،

اتے ویکھ پریت دے تلھڑے نی ۔

اج متھے دا ول بھی سکھر تے ہے،

پرے نینی خیر دے ملڑے نی ۔

اوڑک یار تھیا اک حیدر،

اتے دوتیاں دے سر کھلڑے نی ۔26۔

26. زال-ذرا سنیہڑا دیویں وے پاندھیEdit

زال-ذرا سنیہڑا دیویں وے پاندھی،

جے اوہ سورج-مکھ ونجے ۔

دکھاں دیاں گاہلیں لے تک چکی،

جے مکھاں دی میندڑی تکّ ونجے ۔

سورج-مکھی تکیندی کھلی تھیوے

تالا' سورج دکھ ونجے ۔

سورج-مکھی میں پھل پھل ہوواں،

سورج ویکھاں تاں بھکھ ونجے ۔

سورج حیدر پیر نوں پچھاں،

سورج میتھوں ن لک ونجے ۔9۔

27. زے-زور تساڈڑے اڈدی ویندیEdit

زے-زور تساڈڑے اڈدی ویندی

مست مینوں ول سدّ ناہیں ۔

کپ دولیاں چھوڈ ناہیں،

ڈور گھتّ مینوں ول سدّ ناہیں ۔

ولی لا رہا سٹّ ایویں،

لے ہتھ مینوں ول سدّ ناہیں ۔

باز بھوا شتاب وے حیدر،

اس ہٹّ مینوں ول سدّ ناہیں ۔11۔

28. زوئے-ظلم جہول اسیںEdit

زوئے-ظلم جہول اسیں،

اساں چایا جو چا ن سکدے سی ۔

اساں نیہں لایا نال ڈاڈھیاں دے،

تے ن لایق اسدے سنگدے سی ۔

وگ پچھے پچھے رنگ اساڈا،

اتے طالب اسیں سکدے سی ۔

اسیں ہڈی کاؤں کتے دی ہوئے،

حیدر شائق سکدے سی ۔17۔

29. زواد-'زواہا اشراک' پڑھاں نتEdit

زواد-'زواہا اشراک' پڑھاں نت

یا ربّ سورج مکھ ویکھاں ۔

پوے نیاز قبول مینڈا،

تھیوے تالا' سورج سکھ ویکھاں ۔

سورج وانگوں اپر واریوں،

جھات پیندڑا جھک ویکھاں ۔

توڑے ذرہ کپ گھتیں،

تاں بھی باریاں وچوں مکھ ویکھاں ۔

حیدر شرم توں لک لک ویکھاں،

نہیں تاں چیر کے رخ ویکھاں ۔15۔

30. یہ-یا اﷲ خیر کریں مینوںEdit

یہ-یا اﷲ خیر کریں مینوں،

اتے خاتمہ خیر دا دیونا ایں ۔

پل پل ویکھاں تے گھولی تھیواں،

میں تے بجلی وانگوں کھیونا ایں ۔

ایس مصلے تے جبے ریا دے نوں،

میں نال شراب دے بھیونا ایں ۔

نال پیالڑے تابڑ توڑے،

ہوش مینڈا ساقی ونجیونا ایں ۔

وچّ چھوٹے پیالے حیدر دے ایہہ،

مٹّ شراب دا میونا ایں ۔

کعبے دا راہ دیکھاؤ مینوں،

راہ ن دیر دا دیونا ایں ۔

وچّ باغ بہشت دے حیدر نوں بھی،

بہرا شیر دا دیونا ایں ۔30۔

(کئی نسخیاں وچ ایہہ بند بھی

اس سیہرفی نال دتے گئے ہن)

نون-نت نہ ماہی تے نت ن مجھیں

تے نت ن ساؤرے رتڑے نے ۔

نت ن مہندی تے نت دیہندڑی

تے نت ن زلفاں نوں چھلڑے نے ۔

نت ن شادی تے نت ن غمی

تے نت ن کرم سولڑے نے ۔

پے ہوالڑے ربّ دے وے حیدر،

تے باہر سنیہڑے گھلڑے نے ۔

وا-ونج آکھو مینڈے سجناں نوں،

اساں کول تساڈڑے آونا اے ۔

جہڑا تینڈڑے نال قرار مینڈا،

اساں اس نوں توڑ نبھاونا اے ۔

ساڈے حالَ نوں دیکھ ہن سجنا وے،

سانوں کدے تیکر ترساونا اے ۔

حیدر ٹھوکراں مار نہ ڈگیاں نوں،

کی مویاں تے تیر چلاونا اے ۔

ہے-ہتھ وچ یار دے مینڈڑے اوہ،

لے گڈیاں وانگ اڈاریاں میں ۔

کدی چھکدا تے کدی چھوڑدا اے،

ایہناں غوطیاں ول تاریاں میں ۔

جت ول چاہے ڈھولن پھردا نی،

نہ میں عذر مینڈا کھاکساریاں میں ۔

پایا کہندے والی باز کنوں حیدر،

ڈھولن دے نازاں توں واریاں میں ۔

لام-لیٹن تائیں کدے ساں لڑیندے،

من اتے عنا اﷲ ساردا اے ۔

کوہ طور دے آتش بھلّ گیا،

'رب ارنی موسیٰ' پکار دا اے ۔

لنترانی، شوق ترانی،

مار دا اتے تار دا اے ۔

آکھی دوس ناہیں گل سچ ناہیں

'لاتدرک اﷲ' بسار دا اے ۔

کھر موسیٰ ساکہ حیدر،

مست ایتھے گفتار دا اے ۔

الف-اکلڑا حمزہ آہا،

تے حمزہ شیر مریلڑا اے ۔

الف دا نیزہ پھمن والا،

تے ایہہ اسوار دہیلڑا اے ۔

الف تے حمزہ بدیاں گل وچّ،

پکھن تے کہن اوہ یار دبیلڑا اے ۔

علی حیدر یار دا ناں لے تاں

وحدت یار دا میلڑا اے ۔

الف-احمد دے وچّ میم دا گھنگٹ،

چھلن چھوڑ دراز تھیا ۔

اکو نقطہ وحدت والا،

جمبس وانگ دراز تھیا ۔

اساں راگ پریم دا سنیاں،

سوز دا ہن ساز تھیا ۔

وحدت دے دریا اندر،

علی حیدر میم جہاز تھیا ۔

یہ-یاری مجازی کجھ نہیں آ،

پئے روندیاں تے غم کھانا کی ۔

ایہی سکھ وے کون دکھ آپ والا،

ساری عمر دا دکھ دکھانا کی ۔

اڑک پیت پریت دا پیارا،

ایہو پیت لاکے تیڑ مچاونا کی ۔

حیدر ربّ دا عشقَ چنگیڑا اے،

کچ پکّ دا یار بناونا کی ۔

سی حرفی دیوان علی حیدر ملتانیEdit

1. الف-اہف اولڑا حمزہ کوئیEdit

الف-اہف اولڑا حمزہ کوئی،

گمزا ایہناں اکھیاں دا ۔

یا وتّ لٹکن جھمر دے وچّ،

کڑیاں نازک لکیاں دا ۔

یا وتّ نازوں کرے نزاکت،

ہتھ لگا ٹک دکھیاں دا ۔

حیدر حمزہ متھے تے ول،

ایہہ پریم دیاں اکھیاں دا ۔29۔

2. الف-اہف سلکھنا یار مینڈاEdit

الف-اہف سلکھنا یار مینڈا،

مے تاں لکھیا چونچگونا نہیں ۔

کیا کجھ وصف بیان کچیوے،

جو اسدا شبیہ نمونہ نہیں ۔

سبھ پرچونی جونیں چنیاں والڑے،

اس دا توڑے چونا نہیں ۔

حیدر مٹھڑے یار جیہا کوئی،

بھاؤندا ہور سلونا نہیں ۔1۔

3. این-عجب کیہی مشکل گلّ اوہEdit

این-عجب کیہی مشکل گلّ اوہ،

نینیں وسدا تے دسدا ن ۔

ایہہ گل نرگس مینڈی اتے،

وانگوں تریل دے تصدع دسدا ن ۔

چل کرن نین گل پون میتھوں،

لک لک ہسدا دسدا ن ۔

چندن باغ(مانگھ) بہار پھر آئی،

پربت کسدا دسدا ن ۔

علی حیدر پلکاں لین کلاوے،

پربت نسدا دسدا ن ۔18۔

این-عبس دا ایویں کم

سبھی باجھوں یار دا کاروبار ایویں ۔

تیل پھلیل تے چمبا ایویں،

کوڑے ہار شنگار ایویں ۔

سوہنے رنگ پلنگھ بھی ایویں،

باجھ پنوں چھنکار ایویں ۔

حیدر باغ بہار نے ایویں،

سنبل باجھ سوہنے دلدار ایویں ۔

4. بے-بسّ میاں جیؤ وسّ ناہیںEdit

بے-بسّ میاں جیؤ وسّ ناہیں

دل کھسّ لیا اوہناں ہسدیاں ۔

کاکل(کاغذ) مست اساڈڑے لکھے،

اوہ لب ملے ترسدیاں ۔

جیؤ کھسیں تے پھیر جوائیں،

حرف اسانوں دسدیاں ۔

علی حیدر کیونکر حرف پکاواں،

میں دل سبکوں نسدیاں ۔2۔

5. دال-دمامڑا کوچ دا اےEdit

دال-دمامڑا کوچ دا اے،

ایہہ ساہ جو مینڈڑا آوندا اے ۔

کار الہار جو دل وچّ مچے

ول ول جھاتیاں پاوندا اے ۔

بھجدا تے دھڑکدا سینہ،

کھلّ وچّ ساہ نہ ماوندا اے ۔

حیدر گرمی عشقَ دی ہوئی،

پکھڑا کون ہلوندا اے ۔8۔

6. پھے-فکر تصور پھہم سخن مینوںEdit

پھے-فکر تصور پھہم سخن مینوں،

سبھا مطالعہ یار دا اے ۔

عاشق تے معشوقاں دا لکھیا،

زید عمر نوں ماردا اے ۔

نہ وت مار توں زید عمر نوں،

ایویں ملاں نحو سواردا اے ۔

علی حیدر ایویں ہاسے،

تار مگس دلدار دا اے ۔20۔

7. غین-غیر کیہا مینڈی جان دا ملّEdit

غین-غیر کیہا مینڈی جان دا ملّ،

اک دھپّ نگاہ دے چوک میاں ۔

قرض کیہا تے ہدھار کیہا،

ہتھ دیہہ جو دینا اے روک میاں ۔

ملّ کیہا میں تاں گھول گھتاں،

تیتھوں سبھ جہان دا تھوک میاں ۔

علی حیدر صدقے رانجھن اتوں،

مہیں بھی نالے جھوک میاں ۔19۔

8. ہے-ہرپھ کیہے ایہہ ناگ ایانےEdit

ہے-ہرپھ کیہے ایہہ ناگ ایانے،

ول ول کنڈل گھتدے نے ۔

اوہ ملاں دے ہن ایہہ شوخ قلندر،

بغلی جائے وتدے نے ۔

ایہہ ناگ کیہے کالے کالیاں،

سیہلیاں ہتھ وچّ گھتدے نے ۔

حیدر کملی کملیاں نوں،

منتر مریندڑے وتدے نے ۔6۔

9. ہے-ہیرے ہیرے مینوں آکھدا اےEdit

ہے-ہیرے ہیرے مینوں آکھدا اے،

اتے نال دلاسڑے ماردا اے ۔

ہر ہر کرکے گیڑے وانگوں،

نال گھمانی اڈاردا اے ۔

کوہ کوک مینڈی ن بھاوندی اے،

مینوں ایہہ دلاسڑا یار دا اے ۔

وچّ سیالیں دے رانجھن وے حیدر،

سرو جویں گلزار دا اے ۔27۔

10. جیم-جمعے دی چھٹی بھائیEdit

جیم-جمعے دی چھٹی بھائی،

ویساں رانجھن یار داؤں ۔

بلبل چھٹی پنجریوں ہن،

ویسی اس گلزار داؤں ۔

طوطی چھٹی قید کنوں ہن،

ویسی سبزہ زار داؤں ۔

حیدر جتھڑے یار پیارا،

ویساں اسے پار داؤں ۔5۔

11. کاف-کرم تھیا بسملا جیؤEdit

کاف-کرم تھیا بسملا جیؤ،

آ بہہ ایہناں اکھیاں تے ۔

ایہہ سکّ سکدیاں روندیاں روندیاں،

راہ بھلیندیاں تھکیاں تے ۔

ایہہ سوہنی صورتَ ویکھدیاں،

راہ ویندیاں ہکیاں بکیاں تے ۔

حیدر ہن جے ملے پیارا،

اکھیاں تے دل بھکھیاں تے ۔22۔

12. قاف-قسم مینوں تینڈڑی اےEdit

قاف-قسم مینوں تینڈڑی اے،

ہن اکھیں نہ سونا نہ کھاونیاں ۔

منہ مسواک نہ دند مسی،

نہ میں کاجل پاونیاں ۔

سبھ سیالیں جھمر کھیڈن،

نیور ن چھنکاونیاں ۔

حیدر رانجھن ماہی باجھوں،

میلڑا ویس ہنڈھاونیاں ۔21۔

13. خے-خدا دا واسطہ ای مینوںEdit

خے-خدا دا واسطہ ای مینوں،

لاریاں لاریاں مار نہیں ۔

کیوں وتّ بھاہ اساڈڑے مڑ،

بھالے دی تلوار نہیں ۔

کیوں گجھڑا ہاسہ متھے تے،

دل بجلی دا لشکار نہیں ۔

حیدر یار جے ایویں بھاوے،

تاں گولیاں نوں انکار نہیں ۔7۔

14. لام-لگا لئیا دل مینڈاEdit

لام-لگا لئیا دل مینڈا،

ایہناں نیناں ہسّ ہسّ ویکھدیاں ۔

سحر کیتو نے ٹھگّ لئیو نے،

ایویں رس رس ویکھدیاں ۔

چوری کیتی لٹ لیتو نے،

ہتھیں کھسّ کھسّ ویکھدیاں ۔

ہتھیں پوندے تیر چلیندے،

حیدر کس کس ویکھدیاں ۔23۔

15. لام-لالا دے رنگ سیالیں سبھEdit

لام-لالا دے رنگ سیالیں سبھ،

پر ہیرے دا واگ نویکلا اے ۔

سبھ سیالاں دی مہیں منگو،

پر ہیرے دا بھاگ نویکلا اے ۔

سبھ سیالیں اتن گاون،

پر ہیرے دا راگ نویکلا اے ۔

حیدر گھاہ تے بوٹی لباں،

پر ہیرے دا باغ نویکلا اے ۔28۔

16. میم-محمد سلے اﷲ داEdit

میم-محمد سلے اﷲ دا،

ہردم سانوں آسرا اے ۔

اوسے دی امید اساہاں،

عملاں دا ن-بھرواسڑا اے ۔

اوسے دے دربار دے سائل،

ہتھ اساڈے کاسڑا اے ۔

اوسے دے دلاسے حیدر،

ہنجھو والا ہاسڑا اے ۔

سبھ جگّ دیوے جھڑکاں حیدر،

اوسے دا اک دلاسڑا اے ۔24۔

17. نون-نگاہ چرائے دل نوںEdit

نون-نگاہ چرائے دل نوں

نین تینڈے کیہے کالڑے نے ۔

کاٹھے راٹھ اولڑے نے کٹھے،

ظالم جھوکاں والڑے نے ۔

ایہہ منہ تینڈا دینہ تھیں روشن،

دینہ وچّ دیوے بالڑے نے ۔

کھسّ لون دل وت ن دیون،

حیدر نین دوالڑے نے ۔25۔

18. رے-رات وصال دی افضل مینوںEdit

رے-رات وصال دی افضل مینوں،

قدر اتے شبرات کنوں ۔

لال لباں وچّ مٹھڑا ہاسہ،

جہڑا مٹھڑا کند نبات کنوں ۔

سخن مبارک تنگ دہن تھیں،

بیہتر ہے آیات کنوں ۔

آب جلال ڈھولن دا حیدر،

مینوں اولا آب-ہایات کنوں ۔10۔

19. سین-سبق مینڈا کچڑا جیہاEdit

سین-سبق مینڈا کچڑا جیہا،

پکدا ناہیں تھکیاں میں ۔

ہائِ دو چشمی ویکھاں یا وت،

ویکھاں تینڈیاں اکھیاں میں ۔

آ رانجھا گل لگّ سوائیں،

ٹھپّ کتاباں رکھیاں میں ۔

علی حیدر کتنا نیہں چھپاواں،

سبھ سیالاں لکھیاں میں ۔12۔

20. سے-سمرا کیہا ابجد ہوزEdit

سے-سمرا کیہا ابجد ہوز،

ایہو مانے دسّ میاں ۔

ایویں مغز کھپا ن مینڈا،

میہر پوے ہن وس میاں ۔

آپ جدا ن تھینویں شالہ،

تیر کیوں مارے کسّ میاں ۔

حیدر حرف جدائی والا

کینوں آکھاں ہونودے وسّ میاں ۔4۔

21. شین-شکاری نین تینڈےEdit

شین-شکاری نین تینڈے،

گھنڈ کھولھ گھتّ ایہناں بھکھیاں دے ۔

شاہیں شاہاں والیاں دے ایہہ،

کار شکار دے رکھیاں دے ۔

دلبر لاہ ن رکھ ایویں،

ایہناں بھکھیاں زخماں چکھیاں دے ۔

باوریاں میں باولی حیدر،

ایہناں تیز کٹاریاں اکھیاں دے ۔13۔

22. سواد-'سمم بکمم' ہو رہی مینوںEdit

سواد-'سمم بکمم' ہو رہی مینوں،

اس بن کجھ ن آوندا اے ۔

سوہنی سوہنیاں دیکھ کے گنگا،

سمر سمر پچھتاوندا اے ۔

قاعدہ مینوں زلف سجن دی،

سطراں نال بجھاوندا اے ۔

حیدر گلاں سمجھ ن سکاں،

اوہ بن جوڑ سناوندا اے ۔14۔

23. تے-تکرار سبق دا کیہاEdit

تے-تکرار سبق دا کیہا،

اساں سیالیں جٹیاں نوں ۔

پٹیاں لکھ لکھ دیہہ ن ملاں،

اساں پریم دیاں پھٹیاں نوں ۔

پھٹیاں اتے حرف پڑھاں،

کہ گھٹّ گھٹ بنھاں پٹیاں نوں ۔

حیدر آکھ تاں سٹّ گھتاں،

ایہناں کلکاں کانیاں کٹیاں نوں ۔3۔

24. توئے-طور دی آتش نکھل کنوںEdit

توئے-طور دی آتش نکھل کنوں،

یاں گاہل دسیوے زلف کنوں ۔

یا وت آسا موسیٰ دا

تمثیل کچیوے زلف کنوں ۔

یا بسملا لال ورق تے

مثل رکھیوے زلف کنوں ۔

حیدر دور تسلسل مصلے

سبق پڑھیوے زلف کنوں ۔16۔

25. واؤ-واؤ لگی اج ٹھنڈڑی مینوںEdit

واؤ-واؤ لگی اج ٹھنڈڑی مینوں،

جو آئی یار دی پار کنوں ۔

واؤ جھولنا کنڈل پائے،

جو آیا زلف دی تار کنوں ۔

پھیریاں دیندا گھولڑی ویندا،

انگ ببھوت غبار کنوں ۔

حیدر نیہں دا جھولا لگا،

شاہ پریاں دی ڈار کنوں ۔26۔

26. یہ-یار دی صورتَ مسہپھ مینوںEdit

یہ-یار دی صورتَ مسہپھ مینوں،

ہن میں حافظ ہو رہی ۔

ایہہ سوہنی صورتَ آیت صورتَ،

دتے مینوں امر نہیں ۔

اوہ گجھڑا ہاسہ متھے تے ول،

سبھ کجھ ایہیا امر نہیں ۔

حیدر شکر خدا دا کیجے،

آیا مینوں حرف صحیح ۔30۔

27. زال-ذات سپھات سیالیں دیEdit

زال-ذات سپھات سیالیں دی،

سب گھولی رانجھن چاک کنوں ۔

مشک امبر تے عطر بھی صدقے،

مہیں دے پیراں دی خاک کنوں ۔

سنبل تے ریہان بھی صدقے،

تلڑی مرک سواک کنوں ۔

علی حیدر بیلا بیلی والا،

مینوں چنگا باغ عراق کنوں ۔9۔

28. زے-زبر ن تپھاوتEdit

زے-زبر ن تپھاوت،

مسہپھ رخ اس یار دا اے ۔

نقطہ بے بسملا دا اوہ،

خط سیاح رخسار دا اے ۔

پچھے خط بسملا لکھی،

زلف ورق زرکار دا اے ۔

علی حیدر ویکھ الحمد پڑھیوے،

لکھیا ایہہ ستار دا اے ۔11۔

29. زوئے-ظاہر تینڈے نوروں بجلیEdit

زوئے-ظاہر تینڈے نوروں بجلی،

ناہیں تے کالڑا دھاگڑا اے ۔

تینڈا حسن بہار چمن دا آہا،

تاہیں تے باقر پھاگڑا اے ۔

تینڈے زوروں شیر زوراور،

نہیں تے سگ بے-دھاگڑا اے ۔

علی حیدر تینڈے شعر؎ کنوں،

ایہہ چوتڑا دلی آگرہ اے ۔17۔

30. ضواد-ضرورت سانوں کیہیEdit

ضواد-ضرورت سانوں کیہی،

سکھاں بنّ الاون نوں ۔

مستر لگی دل وچّ مینڈی،

پریم دے حرف لکھاون نوں ۔

رگ رگ تار طنبورے والی،

ناکھن نال وجاون نوں ۔

راگ دی مالا گل وچّ حیدر،

روپ سجن دا گاون نوں ۔15۔

سی حرفی دیوان علی حیدر ملتانیEdit

1. الف-آلف زبر آ زیر آ پیشEdit

الف-آلف زبر آ زیر آ پیش، 

الِ اسف روکیاں میں ۔ 

زیراں زبراں کاتیاں چھریاں، 

عشقَ رانجھن دے چوکیاں میں ۔ 

میں کی جانا درس تے مکتب، 

رانجھن جھوکی جھوکیاں میں ۔ 

علی حیدر قاعدہ عشقَ دا پڑھیا، 

بھیتیاں بھیت انوکھیاں مے ۔1۔ 

الف-انف بن ایہناں سوہنیاں دے، 

کوئی بھا اساڈڑے وعدہ اے ۔ 

الف بے تے سبق ایہناں دا، 

اتے عاشقاں نوں ہیئے ہائے دا اے ۔ 

زبر زیر کر شہرتو مینڈی، 

دردمنداں نال دا قاعدہ اے ۔ 

حیدر کہے میہر کچیوے، 

واسطہ نام کھدائدا اے ۔ 

2. الف-اکھیں دا حمزہ گمزاEdit

الف-اکھیں دا حمزہ گمزا، 

برکنداز تپھنگ دا اے ۔ 

گوڑے کوہڑے دے تیر چلیندا، 

بڑا بہادر جنگ دا اے ۔ 

وچ رکو' سجود مراکب، 

فتح نیناں دی منگدا اے ۔ 

حیدر ڈھولن بانہہ پکڑی، 

ڈگڑا ٹوٹڑا ونگ دا اے ۔29۔ 

3. این-عبس ایویں کم سبھےEdit

این-عبس ایویں کم سبھے، 

باجھوں یار دے کار تے بار ایویں ۔ 

تیل پھلیل تے چمبا بھی ایویں، 

ہار اتے سنگار ایویں ۔ 

سوہنے رنگ پلنگھ بھی ایویں، 

نیور دی چھنکار ایویں ۔ 

علی حیدر باغ بہار چمن دی، 

باجھوں رانجھن یار ایویں ۔18۔ 

این-الہدڑستی دا رنگ 

تے پاناں دا رنگ الہدڑا اے ۔ 

شان شپھک دا رنگ الہدڑا، 

تے تلیاں دا رنگ الہدڑا اے ۔ 

اوہ لب گالیاں دیندڑا مینوں، 

اینہاں دا جنگ الہدڑا اے ۔ 

حیدر لال لباں دا سائل، 

تے کھال پلنگ الہدڑا اے ۔ 

4. بے-بابت مشق ستم کی کردےEdit

بے-بابت مشق ستم کی کردے، 

ظالم لکھن والڑے نے ۔ 

خط اتے سروپا سنہری، 

کنّ سونے دے والڑے نے ۔ 

زلف وچوں چن بجلی وانگوں، 

گھنگٹ گھتّ وکھالڑے نے ۔ 

حیدر مشکی والاں والڑے، 

غیر دی رکھن والڑے نے ۔2۔ 

5. دال-دھمال اساں کھیڈنا اےEdit

دال-دھمال اساں کھیڈنا اے، 

ہن نچن لگی تے گھنگٹ کیا ۔ 

گھنگٹ کڈھن جھمر کھیڈن، 

پردے دے وچّ پوپٹ کیا ۔ 

وہساں بیلے بیلی والے، 

ایہہ جوہ گھر تھوں انگٹ کیا ۔ 

جیا ساڈا عشقَ توں گھردا، 

ایہناں طبیباں دا جھرمٹ کیا ۔ 

حیدر ویلا ہتھ ن آوے، 

ہتھوں تتر چھٹّ گیا ۔8۔ 

6. پھے-پھہم نہیں ایہناں جٹیاں مولےEdit

پھے-پھہم نہیں ایہناں جٹیاں مولے، 

سہنیاں سمیاں نسیاں نوں ۔ 

کیوں وتّ میں تے لے لے آون، 

کڑیاں پھٹیاں ہسیاں نوں ۔ 

بھاہ لگے ایہناں پھاہیاں نوں، 

میں گل کویں گھتاں رسیاں نوں ۔ 

کیوں وتّ ناؤں کھیڑے دا کہندا، 

اساں رانجھن دیاں تسیاں نوں ۔ 

حیدر وسّ اساڈڑا ناہیں، 

مت کہ عشقَ دیاں کسیاں نوں ۔20۔ 

7. گین-گلڑا اےنہاں ہنجھوآں داEdit

گین-گلڑا اےنہاں ہنجھوآں دا 

ہن من من اکھیاں پیندیاں نے ۔ 

جیوں جیوں پیون دانیاں تھیون، 

ایہہ نشانیاں نیہں دیاں نے ۔ 

مارے مار جوالے ایہہ وتّ 

گالیں نیہں دے شینہ دیاں نے ۔ 

حیدر وسن لالڑیاں ایہہ، 

کنیاں کہیئے مینہہ دیاں نے ۔19۔ 

8. ہے-ہیا ایمان کنوںEdit

ہے-ہیا ایمان کنوں 

ایہناں نیناں دا نت بہانڑا اے ۔ 

دل ویکھدے نسے شرم کنوں، 

دل دین اتے دیوانڑا اے ۔ 

آب شراب مستی اوہناں اندرے، 

صورتَ بھی میکھانڑا اے ۔ 

حیدر کجلا رسمس گھلیا، 

ایہہ رند سیاح مستانڑا اے۔6۔ 

9. ہے-ہور نے جنہاں نال محبت لاکےEdit

ہے-ہور نے جنہاں نال محبت لاکے، 

چھوڑ لاہور ونجن ۔ 

سونڑے رنگیاں میسر کرکے، 

دیکھکے نکّ مروڑ ونجن ۔ 

نیندر دے وچّ سسی وانگوں، 

سیج تے ستیاں چھوڑ ونجن ۔ 

حیدر نال پیارے ویساں، 

جھنگ ونجن بھاویں شور ونجن ۔27۔ 

10. جیم-جمال ایہناں سوہنیاں داEdit

جیم-جمال ایہناں سوہنیاں دا، 

کوئی بھا اساڈڑے پھاہ تھیا ۔ 

دور چراگ انھاندڑا مینوں، 

سینے اندر پھاہ تھیا ۔ 

کیہی پھڑک لگی پروانڑے نوں، 

ایہہ گھولیاں خواہ شاہ تھیا ۔ 

حیدر کیہا پروانڑا ایہا تھا، 

سو موتوں بے-پرواہ تھیا ۔5۔ 

11. کاف-کتا بھلاوت ہتھ جے ناہیںEdit

کاف-کتا بھلاوت ہتھ جے ناہیں، 

نال سجن گل ونگڑیاں ۔ 

ہتھ ہتھوڑیاں یار بناں مینوں 

سوہنیاں ایہہ ونگڑیاں ۔ 

کچیاں ونگاں اک ن تھیون، 

پوپٹ وچّ دل سنگڑیاں ۔ 

جنہاں ڈھولن دی بانہہ سرھانے، 

حیدر سوئیؤ نے چنگڑیاں ۔21۔ 

12. کاف-کیپھ جانا نیہں کویہاEdit

کاف-کیپھ جانا نیہں کویہا، 

تھیندا کون بلا ولے ۔ 

زلف دی پھاہی تے کھال دا دانا، 

لئیا سو جیؤ پھاہ ولے ۔ 

اﷲ ہو اکبر تیغ نگاہ دی، 

کٹھڑا نے مینوں چا ولے ۔ 

علی حیدر بھنّ کباب کیتوئی، 

عشقے دی آتش لا ولے ۔22۔ 

کاف-کجھ نہ سی کن کنّ پیا، 

متھا کجھ کنپھ یکون تھیا ۔ 

کن دی کاف سی کھونڈی ہوئی 

تے کھونڈی دا سر توں تھیا ۔ 

کن بھی آہا تے کن مینہہ بھی، 

کن کن گونا-گونا تھیا ۔ 

وجیا مارو عشقے والا، 

سدھ بدھ ہوش جنون تھیا ۔ 

آئی لیلیٰ ایہہ جند مینڈے، 

کیس کھلا مجنوں تھیا ۔ 

تیسا ڈھیا سخن شیریں 

فرہاد نمانڑا خون تھیا ۔ 

صاحباں نوں لے مرزا جاندا، 

زیدا شان زبون تھیا ۔ 

کلیئے پلا شیرینی شربت، 

پھہیاں اتے لون تھیا ۔ 

سارے عاشق کٹھے وے حیدر، 

جان سے کن پھا' کون تھیا ۔ 

13. کھے-کھوبی تینڈی بجلی ڈٹھیEdit

کھے-کھوبی تینڈی بجلی ڈٹھی، 

چولڑی سہج نہ ماوندی اے ۔ 

جھمر کھیڑے ہیبت مارے، 

آ رانجھا کر گاوندی اے ۔ 

رتیاں ساویاں پٹّ دیاں لاساں، 

اچڑ پینگھ اڈاوندی اے ۔ 

حیدر لمبڑے جھوٹے لیندی، 

اڑ کر جھاتیاں پاوندی اے ۔7۔ 

14. لام-لکھاں نال خون جگر دےEdit

لام-لکھاں نال خون جگر دے، 

تیں ول چٹھے چٹھیاں وے ۔ 

لگا بیٹھی راہ اوہناں دا، 

سبز کبوتر لٹھیاں دے ۔ 

رت وسن اکھیں بہندے نالے، 

میں جیہے عشقَ دے کٹھیاں دے ۔ 

حیدر چھالے پیریں لشکن، 

راہ پریم دے ڈھٹھیاں دے ۔23۔ 

15. لام-لک لک وانگوں دوتیاں ویکھنEdit

لام-لک لک وانگوں دوتیاں ویکھن، 

کڑیاں ایہہ ادا ولے ۔ 

ہسّ ہسّ وانگوں ہسدیاں مینوں، 

گل نہ بانہہ ولا ولے ۔ 

کڑا اساڈڑا توڑ ن ڈھولن، 

نیور ن چھنکا ولے ۔ 

آپ ن بیڑا کھڑکاؤ وے حیدر، 

لوکاں کنوں چھپا ولے ۔28۔ 

16. میم-محمد منّ یار پیاراEdit

میم-محمد منّ یار پیارا، 

تے منن فضل خدا دا اے ۔ 

میم تے نون گواہی دیندے، 

منّ شرح دا قاعدہ اے ۔ 

زیر زبر وس خط نشانی، 

لکھیا سنج صبا دا اے ۔ 

میم دے پچھے نون جو آوے، 

ایس رمز دا فائدہ اے ۔ 

حیدر کھشکھو مہراں لگیاں 

لکھیا قدر قضاع دا اے ۔24۔ 

17. نون-نال امید دے زندہ میاںEdit

نون-نال امید دے زندہ میاں، 

ناہی تا نہ وجود اساں ۔ 

بہر غماں دیاں خونی ٹھاٹھاں 

ہونیاں آن نمود اساں ۔ 

وانگ نمازی دے اڑیا جسا، 

باجھ رکو' سجود اساں ۔ 

حیدر جند خیال ڈھولن دا، 

چمّ تے ہڈّ غدود اساں ۔25۔ 

18. رے-رکو سجود اساڈڑا سبھ کچھEdit

رے-رکو سجود اساڈڑا سبھ کچھ، 

رانجھن یار داؤں ۔ 

منہ مقابل قبلے دے ہووے، 

دل وتّ اس دے پار داؤں ۔ 

اوہ منہ مکہ صورتَ کعبہ، 

حج اوسے دربار داؤں ۔ 

علی حیدر اکبر حج تھیا، 

میں وچ مینا بازار داؤں ۔10۔ 

19. سین-سیج اتے گل-کھار چبھنEdit

سین-سیج اتے گل-کھار چبھن، 

نینیں نیند ناہی اس یار بناں ۔ 

کٹھڑے وانگر پئی تڑپھاں میں، 

ڈھولن دی تلوار بناں ۔ 

دینہ تے رات ن جاتا میں، 

اس زلف اتے رخسار بناں ۔ 

حیدر دارمدار ڈھولن تے، 

دار ہووے دیدار بناں ۔12۔ 

20. سے-سکہ نظام الملک دا اےEdit

سے-سکہ نظام الملک دا اے، 

ایہہ نین مینڈے بادشاہ دے نے ۔ 

آپ سلونے بھاویں مٹھے، 

منکر لون دے راہ دے نے ۔ 

کر منصوبہ دلی لٹیندے، 

ایہہ امیر سپاہ دے نے ۔ 

حیدر دور قمر بھی صدقے، 

اس منہ سوہنے ماہ دے نے ۔4۔ 

21. شین-شطرنج وچھا نیناں دیEdit

شین-شطرنج وچھا نیناں دی، 

ایہہ منصوبہ بھی لاونیاں ۔ 

کجلا ہاتھی پلک پیادے، 

اسپ نگاہ تے پاونیاں ۔ 

پھرزیں بند کمند اوہ زلفاں، 

گل اساڈے پاونیاں ۔ 

حیدر شاہ رخ مات کیتا، 

ایہہ اچن کھیڈ کھڈاونیاں ۔13۔ 

22. سواد-صدارت نیناں تائیںEdit

سواد-صدارت نیناں تائیں، 

بخشی کل سپاہ دی بھی ۔ 

عالم عالم سبھ رعیت، 

حاکم شرع پناہ دی بھی ۔ 

میہر کرن پروانڑے تے تاں، 

میہر پوے تن بھاہ دی بھی ۔ 

تن تسدی دیون حیدر، 

گھائل اک نگاہ دی بھی ۔14۔ 

23. تے-تلوار نگاہ نیناں دیEdit

تے-تلوار نگاہ نیناں دی، 

پلکاں تیر کھدنگ دے نے ۔ 

مورچے بنھن پپلیاں دے، 

گمزے تیر تپھنگ دے نے ۔ 

ایہہ ایرانی نادر ظالم، 

کوہنوں مول ن سنگدے نے ۔ 

مینڈی دل دی دلی لٹی وے حیدر، 

ہور کی ساتھوں منگدے نے ۔3۔ 

24. توئے-طوبیٰ قد تے کھد گلستاںEdit

توئے-طوبیٰ قد تے کھد گلستاں، 

باغ بہشت جمال تھیا ۔ 

سنبل زلفاں ؤ لب کوسر 

کھال سیاح بلال تھیا ۔ 

نین جھروکھڑے، پلکاں چھجے، 

مومن نور مثال تھیا ۔ 

رمزاں گمزے حوراں رزواں، 

حیدر ویکھ نہال تھیا ۔16۔ 

25. واؤ-وکیل اکھیں مینڈیاں تینڈیاںEdit

واؤ-وکیل اکھیں مینڈیاں تینڈیاں، 

نیناں دے نال چھڑیندیاں نے ۔ 

ایہناں ڈھاڈیاں شوخ الاؤنیاں، 

ایہہ رو رو عرض دھریندیاں نے ۔ 

تیر سوال جواب ایہناں دے، 

رو رو رتّ بجھیندیاں نے ۔ 

گجھڑے ہاسے ویکھ نیناں دے، 

دل دا جوڑ کریندیاں نے ۔ 

حیدر شابش اکھیاں نوں، 

ایہہ دیکھ کے تاب جھلیندیاں نے ۔26۔ 

26. یہ-یکا یک آکھیں پاندھےEdit

یہ-یکا یک آکھیں پاندھے، 

حالَ اساڈڑا بیلیاں نوں ۔ 

انگ ببھوت تے گل وچ کھرکا، 

زرد سیالی چیلیاں نوں ۔ 

گل وچ گھتاں کالیاں سیلھیاں، 

زلفاں تیل پھلیلیاں نوں ۔ 

حیدر ویکھ کے حب لگی مینوں، 

ہیر اتے سہیلیاں نوں ۔30۔ 

27. زال-زیہن نہ سمجھے سوہنیاں داEdit

زال-زیہن نہ سمجھے سوہنیاں دا، 

ایہہ نال اساڈڑے ان بن کیا ۔ 

اسیں نیور پکڑے پیر اوہناں دے، 

چھنڈن اتے چھن چھن کیا ۔ 

بکل وچ طنبورے رکھن، 

ناکھن اتے تن-تن کیا ۔ 

حیدر مینہہ کرم دے وسن، 

کارکن اتے کن کن کیا ۔9۔ 

28. زے-زیارت سوہنیاں دی نےEdit

زے-زیارت سوہنیاں دی نے، 

کھسّ مینڈی تدبیر لئی ۔ 

ن وتّ مال ڈھاکے دے ڈوگر، 

ن وتّ لٹّ وسیر لئی ۔ 

اس مٹھڑے ہاسڑے نال بھلاوڑے، 

ہکسے ٹھگّ اوہ ہیر لئی ۔ 

گجھڑا ہاسڑا ناوک حیدر، 

پڑھ مینڈی تکبیر لئی ۔11۔ 

29. زوئے-ظلم ایہناں سوہنیاں داEdit

زوئے-ظلم ایہناں سوہنیاں دا، 

کوئی سوہنیاں پڑھ بھاونا ایں ۔ 

خنجر ایہناں سوہنیاں دی بھی، 

آبہیات پواونا ایں ۔ 

عیسیٰ وانگوں بسمل تائیں 

دم دے نال جواونا ایں ۔ 

حیدر وانگوں کبوتر لوٹن، 

جیوندا پکڑ کہاونا ایں ۔17۔ 

30. ضواد-'زہا، تے لیل سجا' سبھوEdit

ضواد-'زہا، تے لیل سجا' سبھو، 

زلف اتے رخسار دی اے ۔ 

شسم زہا تے قمر تلاہا، 

وصف مینڈے دلدار دی اے ۔ 

تاہا تے یٰسین مزمل، 

مدہ اک مینڈے یار دی اے ۔ 

چار کتاباں ثابت حیدر، 

نہ'ت نبی مکھتار دی اے ۔15۔ 

سی حرفی دیوان علی حیدر ملتانیEdit

1. الف-الف دا آکھن بہت مٹھاEdit

الف-الف دا آکھن بہت مٹھا،

نت میم دی خادم تھینیاں میں ۔

واؤ صاد دی سکّ ہمیش مینوں،

پانی لام توں وار کے پینیاں میں ۔

عطر گلاب تے صندل کیوڑا،

شیشے این دے نال ملینیاں میں ۔

علی حیدر نوں تقویٰ ربّ دا اے،

کلمے پاک دا ذکر کرینیاں میں ۔1۔

2. الف-عہد دے وچّ میم رکھیںEdit

الف-عہد دے وچّ میم رکھیں

تے احمد نام کہاوندا اے ۔

الف دی جاں وتّ میم بنائیں،

ہو محمد آوندا اے ۔

اننسر دے وچّ اوہو وسیندا،

لامکان بتاوندا اے ۔

اوتھے چوں چراں دی جا ن حیدر،

'سمم بکمم' بھاوندا اے ۔29۔

3. این-علیحدہ پان دا رنگEdit

این-علیحدہ پان دا رنگ

تے مسی دا رنگ الہدڑا اے ۔

شام شپھک دا رنگ علیحدہ،

نیناں دا رنگ الہدڑا اے ۔

اوہ لب گاہلیاں دیندڑا مینوں،

ایہناں دا جنگ الہدڑا اے ۔

حیدر لال لباں دا سائل،

کھال پلنگ الہدڑا اے ۔18۔

4. بے-بھیناں ویر سجن دے بھی کیہی قیامتEdit

بے-بھیناں ویر سجن دے بھی کیہی قیامت،

جے ان ویر قیامت بھی ۔

وچّ سلسلہ زلف سیاح دے،

لٹکن سے خورشید قیامت بھی ۔

جے وعدہ وصال محشر دا ہووے،

گھنڈ دیوے کھولھ قیامت بھی ۔

حیدر دلبر نیڑے وسے،

من ہبلؤل 'ورید' قیامت بھی ۔2۔

5. دال-دل دی گھنڈی کھولھ کے دیکھاںEdit

دال-دل دی گھنڈی کھولھ کے دیکھاں،

ایہناں زلفاں کالیاں لمبیاں نوں ۔

اوہ امبر دے وچ پالیاں نوں،

اوہ تیل پھلیل پلمیاں نوں ۔

اوہ زلفاں شام کنار شپھک،

اوہ نال صبا دے جمیاں نوں ۔

سچ کنوں دل طالع بھی ایہناں،

راتیں مول نہ دھمیاں نوں ۔

لے ہتھ حیدر زلف دا دامن،

گاہلیں چھوڑ نکمیاں نوں ۔8۔

6. پھے-پھزل تینڈا بہت عزیزEdit

پھے-پھزل تینڈا بہت عزیز،

میں لایق تینڈے غضب دے بھی نہ ۔

پر رحمت عامَ نہ نوکوف اتے،

لایق وڈے نصب دے بھی نہ ۔

پر مینوں داہیں(چاہیں) چا نوازیں

موقوف اتے حسب نصب دے بھی نہ ۔

آپے دریا مارے موج کرم دی،

وکوپھ اتے طلب دے بھی نہ ۔

پر میں تل شکر ماشا ن جانا،

کھال سیاح اتے لب دے بھی نہ ۔

پر اوسے دا واسطہ ای جس جیہا،

وچّ عجم عرب دے بھی نہ ۔

ایس حیدر دے سروں سایہ نہ ٹالیں،

تاں وچّ روضے-شبزے دے بھی نہ ۔20۔

7. غین-غریب دی بات بھی نیک بھواںEdit

غین-غریب دی بات بھی نیک بھواں

پر عشقَ دی چوٹ انوکھڑی اے ۔

اٹھاں گھوڑیاں اپر سیر چنگی،

پر شیر دی لیٹ انوکھڑی اے ۔

جنّ تے پری سایہ بھواں،

پردے دی پھیٹ انوکھڑی اے ۔

عاشق دا غلام وے حیدر،

معشوق دی ریت انوکھڑی اے ۔19۔

8. ہے-ہیاتی جلدیاں گزریEdit

ہے-ہیاتی جلدیاں گزری،

تینوں پر پرواہ نہ وے ۔

چھکیں ڈور گڈی ہو اڈاں،

خود ہوواں پروانہ وے ۔

یا خاک راہے دی ہوئے اڈاں،

مشکاں کی پروانہ وے ۔

ہن پوساں حیدر شمع دے گل،

ہوساں میں پروانہ وے ۔6۔

9. ہے-ہک تل لال لباں دا مٹھاEdit

ہے-ہک تل لال لباں دا مٹھا،

نو-لکھ شکر گنج دا ای ۔

گاہل بھی شکر گل بھی شکر،

تل دکھ شکر-گنج دا ای ۔

پاک پٹن دا گڑ کیہا مٹھا،

بر حق شکر گنج دا ای ۔

اوتھے بوٹا کانا کمادوں مٹھا،

ہر ککھّ شکرگنج دا ای ۔

اس بابے فرید دا ناؤں کیا مٹھا،

لے چکھّ شکر گنج دا ای ۔27۔

10. جیم-جوم کجھ لکھیا مٹے ناہیںEdit

جیم-جوم کجھ لکھیا مٹے ناہیں،

پر ہن بھی اسدے ہتھ ولے ۔

لکھے حرف نوں قاعدے وانگ،

بولیندے کتنے بھتّ ولے ۔

رہے پاسے لکھیا خط کرے،

جے سائیں الٹ پلٹّ ولے ۔

توڑے پتھر دے وچ لکھن،

اکر اکر کڈھے وتّ ولے ۔

جے کھال لباں والا والی نہیں،

پر کجے سونے دی نتھّ ولے ۔

اسیں چرکا خط لکھاون والا،

دیویں زلفاں جے مینڈے ہتھ ولے ۔

مویاں نوں چا جوائیں توں،

اس بندڑی نوں جند گھتّ ولے ۔

لگی سٹّ نوں سٹھّ کریندا ای،

حیدر یار دا سٹّ ولے ۔5۔

11. کاف-کیا غم خوف اسانوںEdit

کاف-کیا غم خوف اسانوں،

جے شاہ مہیؤدین اساڈڑا اے ۔

شاہ ابدلکادر جیلان دا جو

لطفَ آمین اساڈڑا اے ۔

سبھ چین ارلین اساڈڑا اے،

جے اوہ بت حسین اساڈڑا اے ۔

کیہا ڈر گور اندھیری کنوں،

جے اوہ ماہ جبین اساڈڑا اے ۔

علی حیدر کیا پرواہ کسے دی،

جے شاہ مئیین ادین اساڈڑا اے ۔22۔

12. کاف-قرب حضور نصیب ہووےEdit

کاف-قرب حضور نصیب ہووے،

دنیاں قرب کرابتاں کوڑیاں نے ۔

جنہاں قرب حضور نصیب نہیں،

نکّ وڈھیاں تے کنوں بوڑیاں نے ۔

جنہاں قرب حضور نصیب ہویا،

نکّ نتھّ، سوہے ہتھ چوڑیاں نے ۔

علی حیدر جنہاں قرب نہیں،

جویں گدھیں پھرن اروڑیاں نے ۔21۔

13. کھے-خبر دیؤ نی یار نوںEdit

کھے-خبر دیؤ نی یار نوں،

سی-مرگی دتا آنا وے ۔

آکھ کے ایویں آساں دل نوں،

کس آ گیا ای آنا وے ۔

ناہیں کملا دیوانہ میں،

آہ یار دا مستانہ وے ۔

لے میں ایہہ جند گھولی حیدر،

اوسے دا دیوانہ وے ۔7۔

14. لام-لکھ دے ملاں تھکیاں میںEdit

لام-لکھ دے ملاں تھکیاں میں

وتّ نت نت کانگاں لنگھاونی آں ۔

کاگاں دے گل بنھ بنھ تھکی،

کبوتر نت اڈاونی آں ۔

پربت توں بھی سخت اے ظالم،

میں مول جواب ن پاونی آں ۔

اکھیں ساون لایا بجلی کھیوندی،

بن کوئل کرلاونی آں ۔

ہن بھڑک لگی او رانجھن مینوں،

بجلی ہو اڈاونی آں ۔

بھڑک بھڑک مروینیاں حیدر،

شاہ-رگہ جے بھڑکاونی آں ۔23۔

15. لام-لوک نصیحتاں دے تھکےEdit

لام-لوک نصیحتاں دے تھکے

سوہنے یار توں مکھ ن موڑساں میں ۔

توڑے موڑے پھوڑے کڈھ چھڈن،

جانی یار پچھے گھر چھوڑساں میں ۔

میں تاں بیلے ویساں ہردم ماہی والے،

متے ویندیاں نوں کھوہے بوڑساں میں ۔

علی حیدر نے اکھیاں لائیاں

کیتے قول نوں مول نہ توڑساں میں ۔28۔

16. میم-میں کتا بن آل رسول نجیب داEdit

میم-میں کتا بن آل رسول نجیب دا،

پاہرا ہاں گھر بار اتے ۔

اپر اگوں اوہ اندھیری،

میں ہوندیاں ایس دربار اتے ۔

نام دھریک دا بھی میں کھادم،

صاحباں دی پچکار اتے ۔

پر اہلِ-علوم دی عزت رکھن،

واجب ہے سنسار اتے ۔

حیدر الماں وارسے امبیا،

کون ہووے انکار اتے ۔24۔

17. نون-نینگرا چھلیاں والیا وےEdit

نون-نینگرا چھلیاں والیا وے،

زلفاں تینڈیاں کالیاں بندیاں بھی ۔

منہ بنھ دبندیاں مار ن ظالم،

جے میں مندیاں بندیاں بھی ۔

کیوں بس نہیں مینں زلف دی پھاہی،

وتّ مینڈے گل تندیاں بھی ۔

اس راہ تے دل پا ن ظالم،

ایہہ کماناں تے بندیاں بھی ۔

جس دینہ لئیا عشقَ رانجھن دا،

نال سیالیں دے سندیاں بھی ۔

حیدر بھی خیر عشقَ دا پایا،

منگ منگ اتے کڈھ دندیاں بھی ۔25۔

18. رے-رانجھا جے بیلے وتےEdit

رے-رانجھا جے بیلے وتے،

تے اکھیں کنوں بھی دور ناہیں ۔

سوہنیاں دے وچّ اوہو ویکھاں،

تے حور پری بھی منظور ناہیں ۔

آرسیاں وچّ سوہنی صورتَ،

ہور بھی ن جے حور ناہیں ۔

رنگ لباں بے رنگ اکھنیوے،

حیدر پر دستور ناہیں ۔10۔

19. سین-سوہنیاں دی کائی چال سوہنیEdit

سین-سوہنیاں دی کائی چال سوہنی،

کوئی سبھ چال مروڑدے نے ۔

گھنّ کریندے چھنڈ کریندے،

چال چھناور چور دے نے ۔

پبّ چھنکیندے تے پیر مریندے،

بندش وانگ لاہور دے نے ۔

حیدر دل دی دلی لٹ لئی،

ہن نت دینوں موڑدے نے ۔12۔

20. سے-ثابت عشقَ اساڈڑے اوEdit

سے-ثابت عشقَ اساڈڑے او،

تینڈے جیؤ دی خبر ن کا رانجھا ۔

مجھی چھیڑ کے جھلّ دے وچ سائیاں،

اتے ہیر نمانی تے آ رانجھا ۔

چھیڑ کے مرلی وحدت والی،

تے گاون سوہنے گا رانجھا ۔

علی حیدر بیٹھ تماشہ دیکھے،

تے رٹھڑا یار منا رانجھا ۔4۔

21. شین-شرع ملاں پڑھدیا نینگرا وےEdit

شین-شرع ملاں پڑھدیا نینگرا وے،

کیہا کتھنی کہانی متالا، کر ۔

زربن زیدن امرن سن،

تیری عمر وہانی متالا، کر ۔

'ال کلمتُ لپھجُ وزائیل مئنی

فرد مانی متالا، کر ۔

ہووے حاصل حصول جے توں ن،

اپنی ذات پچھانی متالا، کر ۔

حیدر تینوں ایہہ کافیاں کافی،

ہووے اسانی متالا، کر ۔13۔

22. سواد-صدقہ اکھیں متوالیاں داEdit

سواد-صدقہ اکھیں متوالیاں دا،

مڑ بھال وے دلبرا واسطہ ای ۔

صدقہ زلفاں پریشان کالیاں دا،

ویکھ حالَ وے دلبرا واسطہ ای ۔

بھلا صدقہ سوہنیاں گالیاں دا،

سن گال وے دلبرا واسطہ ای ۔

متھا صدقہ گلاں آب والیاں دا،

غم ٹال وے دلبرا واسطہ ای ۔

تقصیراں حیدر والیاں دا،

نامہ گال وے دلبرا واسطہ ای ۔14

23. تے-تیرے ساہمنیاں ہوئی دیکھےEdit

تے-تیرے ساہمنیاں ہوئی دیکھے،

ناہیں تاں کیا تکابل آرسی نوں ۔

اس گال صفعہ تے زلف سیاح نوں،

گلشن سنبل آرسی نوں ۔

تینڈے عکس دا عکس پوے دل،

گال تے دور تسلسل آرسی نوں ۔

جنا کھیڈ پئیوں گل ولول،

آوے میلن دل کلھ آرسی نوں ۔

ویکھ رہی اک پلک نہ جھمکی،

ہوش گیا پھلّ(بھلّ) آرسی نوں ۔

جے شوق تینڈے تو روندیاں روندیاں،

اکھیں بھی بھلّ آرسی نوں ۔

پر پھیر کریسیں نین سیاح تینڈا،

کجل گھل گھل آرسی نوں ۔

جے حیدر یار دا عکس پوے،

کرے آلھنا بلبل آرسی نوں ۔3۔

24. توئے-طلب مینڈی حق پاک ولوںEdit

توئے-طلب مینڈی حق پاک ولوں،

توڑے نال گناہاں دے اٹیاں میں ۔

ایہناں صاحباں دے دھرم بنھیاں میں،

سوہنیاں دے نیناں پٹیاں میں ۔

مکھن دی ہمسائی ہاں میں،

توڑے چھاہ نمانڑی کھٹیاں میں ۔

علی حیدر جائے شراب دی ہاں،

توڑے خاک نمانی دی مٹیاں میں ۔16۔

25. واؤ-ویکھاں کرے کیا شاہ جو آکھیںEdit

واؤ-ویکھاں کرے کیا شاہ جو آکھیں،

کٹھی یار دی تینڈی شائق آں میں ۔

اوہو شہنشاہ صلاحَ سنے نت،

اکھیاں تینڈے دیاں عاشق آں میں ۔

اتے آکھے نہیں کجھ توڑی ن اس دی،

کیتیاں بھی نا لایق آں میں ۔

جے اصحاب کہپھ دے تھیویں،

نبی دی کیتیاں کھائپھ آں میں ۔

پروردگار دے کرم دی لایق آں،

حیدر جے نا لایق آں تے پھاسک آں میں ۔26۔

26. یہ-یا ربّ بخش گناہ اساڈےEdit

یہ-یا ربّ بخش گناہ اساڈے،

واسطہ اپنے یار دا ای ۔

اوس خاص بندے اپنے دا،

اوس عالم دے سردار دا ای ۔

اوتے بھی واسطہ اس دی آل دا ای،

اتے وت اسہاب کبار دا ای ۔

یو بقر، عمر عثمان دا ای،

اتے حیدر علی قرار دا ای ۔

یا ربّ بھیج صلوات سلام اوہناں تے

جویں فضل بہار دا ای ۔30۔

27. زال-ذرا جلوا کولڑا تینڈڑا ڈٹھاEdit

زال-ذرا جلوا کولڑا تینڈڑا ڈٹھا،

بھلّ گئے سنسار دوویں ۔

ہکا موتی ہار دا ڈٹھا،

بھلے تسبیح تے زنار دوویں ۔

میں لٹّ لئی اتے لڑدے چھوڑے،

کافر تے دیندار دوویں ۔

میں گاہل دے پائے کھال سیاح،

اوہ دتے زلف دی مار دوویں ۔

دوہاں نیناں حیدر گھیر کے ماہی،

دل تھوں پئے پار دوویں ۔9۔

28. زے-زید عمر ناؤں جاندا سیEdit

زے-زید عمر ناؤں جاندا سی،

تے دید انہاں دے دید سجن ۔

نافے دی سنگھ بو جے چاہیں

کریں تماشہ ملکے کھتن ۔

مٹھے دی تنگ شکر جے دیکھیں،

دیکھیں سجن دا تنگ دہن ۔

آپ سورج نوں دیکھیں اکھیں،

دیکھیں سوائیں چودھویں چن ۔

اوہ جان جہان انلہک آکھے،

دیہہ ن جند بن آکھ سجن ۔

جے نیور پائے چوڑا دیکھے،

سن وے حیدر چھن چھن چھن ۔

جے رحمن دی بو دا شائق،

اٹھ سنگھ حیدر بادِ چمن ۔

من محمد من وچ لبھے

'حقِ تعالیٰ زلمنن' ۔11۔

29. زوئے-ظلم کیتا ایہناں کھیڑیاں نےEdit

زوئے-ظلم کیتا ایہناں کھیڑیاں نے،

ہیر گھنّ کے تے ڈولی چا ٹرے ۔

رانجھن یار تاں ٹر گیا نال مجھیں،

اوہ تاں اپنا حکم چلا ٹرے ۔

آ پھیر دیر ن لگیؤ نے،

جٹی ہیر نوں لے اپنے دا ٹرے ۔

قادر کرم کیتا ملے ہیر رانجھا،

حیدر ڈولی نوں خیر اٹھا ٹرے ۔17۔

30. ضواد-ضرورت کی ہے میں کوُEdit

ضواد-ضرورت کی ہے میں کوُ،

دکھاں دین الاونے دی ۔

کول یار نہیں تکرار نہیں،

جس کارن رمز سناونے دی ۔

حالَ حالَ کنوں تاں بےحال ہوئی،

شیراں واسطے تیر چلاونے دی ۔

راگ دی مالا گل وچ حیدر،

آس تیرے مل جاونے دی ۔15۔